'Reşat Nuri Güntekin'in okuduğum ilk kitabıydı ve bayıldım. Çok kolay okunan, akıcı bir dili vardı. Onun dışında, ele alınan konu harikaydı.
Aktarılmak istenen duygular ve düşünceler kitaba iyi yansıtılmıştı.
Konu olarak; sürekli sarhoş gezen, hiçbir işte doğru düzgün çalışamayan, evdeki hiç kimseye huzur vermeyen biri Zehra'nın babası. Ablası öldükten sonra Zehra'yı yatılı mektebe veriyorlar. Zehra ailesinden kimseyle görüşmeden büyüyor ve öğretmen oluyor. Öğrencilerine çok faydalı, donanımlı bir öğretmen fakat bir tek eksiği var: Acıma duygusu.
Bir gün babasının çok hasta olduğu ve ölüm döşeğinde olduğu haberini almasıyla memleketine dönüyor. Orda bulduğu babasının hatıra defterini okuyor.
Biz de o hatıra defterinde aslında hiçbir şeyin göründüğü gibi olmadığını, her insanın davranışlarının altında yatan sebepleri gözlemliyoruz. Son sayfaları okurken o kadar duygulandım ki. Babası Mürşit Beyin yaşadıkları zaten başlı başına kötü ve çekilmezken, kızının ona nefreti kendisini mahvetmiş.
Kısacası okuyun, okutun bu kitabı. Mükemmeldi...
Kitapla kalın, hoşçakalın...
·
7 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.