İlahî aşkın abidesi Nur...
Mustafa Kutlu'nun okuduğum beşinci eseri. En çok etkilendiğim kitabı diyebilirim. Yazar, hikaye üzerinden gerek sosyal, gerek toplumsal gerekse dini mesajlar vermiş. Mustafa Kutlu'nun hikayelerinin sonunu, devamını kestiremiyorsunuz hikayeleri de meraklı kıldıran bu. Çok samimi bir dille kelimeleri nakşediyor yazar ve bir o kadar yalınlıkla ve akıcılıkla..
Hikaye, Nur karakterinin bitmek bilmeyen arayışını konu ediniyor özellikle ve Nur üzerinden bazı dini konulara toplumsal sorunlara ve günümüz mimarisine değiniyor.
Tasavvuf'a önyargısı olanların, Tasavvuf'u İslam dışı sayanların uğraması gereken bir adres olduğunu düşünüyorum. Nur, kendi arayışıyla Tasavvuf üzerinden ilahi aşkı bulmaya çalışıyor. "Aramakla bulunmaz ama bulanlar ancak arayanlardır." düsturuyla çeşitli dergâhlarda aramak isteğini bulmaya çalışıyor çaresizce.
Mimarî eleştirisinde sonuna kadar haklı yazar. Ahmet Hamdi Tanpınar'ın Beş Şehir'inden eser yok şuanda; İstanbul'un mimari ve kültürel bozuluşu, Bursa'nın doğasının, yeşilliğinin tahrip oluşu, Konya'nın maneviyatını yitirmesi gibi eski kültürel ruhunu maalesef yitirdi şehirlerimiz. Şehir eleştirisini böyle dile getiriyor:
"Eskiden her mahallenin kendine ait hususi bir havası, bir tarz-ı hayatı vardı. Şimdi ise birbirinin kopyası aynı tiple, soğuk, cansız binlerce apartman, ruhsuz beton kütleleriyle bütün şehirleri aynileştirmiş, şehirlerin, mahallelerin ruhu yok olmuştur."
Eski günleri çoğumuz özlüyoruzdur. Sadeliği az şeyle mutlu olmayı, yetinebilmeyi, eski çocukluk anılarını, fakirliğin olduğu ama huzurun eksik kalmadığı zamanları. Ah biliyorum ki zaman değişmedi zamanı suçlamıyorum değişen insanların kendisiydi.
Son olarak Mustafa Kutlu'uyla tanışmayanlar bu kitapla başlayabilirler her şey gönlünüzce, gönlümüzce olsun sevgiyle, kitapla kalın keyifli okumalar.
··
552 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.