Kitap ilk yarısına kadar yavaşti. Sürekli planlar yapıldı ve başarısız olundukca benim heyecanım düştü ve kitabı elimden bıraktım sonra yeniden aldım bu böyle kitabın ilk yarısının bitimine kadar devam etti. Son yarısında ise işler değişti. Tüm başarısızlıklar heyecanlı bir planla başarılı bir sonuca ulaştı. Kitabın ilk yarısını bir haftada okuduysam son yarısını bir günde okudum diyebilirim.
Bu kitapta karakterler birbirlerine daha çok bağlandı, ben de Karakterlere daha çok bağlandım.
Kitabın sonuna doğru düşündüğüm şey şuydu : ee hani kimse ölmedi, nasıl yani, kayıpsız bir savaş mı, ama illa biri ölmeliydi. Diye düşündum ama fazla kafa yormadan kimsenin ölmediğine sevindim ve devam ettim. Birkaç sayfa sonra sevinmemem gerektiğini öğrendim. Matthiasin ölümü çok üzdü ama yazarın onu neden öldürdüğüne anlam verebildim. Nina bir asker ve Ravka da daha farklı serüvenler yaşayacak ve belki de bu Matthiasla beraberken zor olabilirdi. Yine de umutluydum.
Kitabın sonu yeni maceralara açık ama bi o kadar da hoş tatmin edici bitti. Daha fazla inej ve kaz in olduğu hoş sahne okumak isterim doğrusu. Yazar zaman belirtmese de uzak bir tarihte üçüncü bir kitabın olabileceğini söylemiş. Bekliyor olacağım.
Bu kitapta gölge ve kemik serisinin karakterlerinin bahsi daha çok geçti hatta bir noktada olaylara dahil bile oldular. Nikolaiyi okumak içimde tanıdık özlemi tazeledi. Gölge ve kemik serisini okumadan okuyanlar nasıl hissediyorlar bilmiyorum ama ben o tanıdık karakterleri okudukça sanki bana aitmiş gibi olan anıları tekrar canlandırirdım. Daha çok sevdim. oldum. Onların anılarına sahipmişim gibi.
·
46 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.