Bir önceki Shakespeare eserlerine nazaran daha çok mitolojik ve masalsılığın ön plana çıktığı bu eserde olayın işlenişi durağan ve sade bir şekilde ele alınmış. Genelde çatışmaların ve duyguların had safhada olduğuna alıştığımız oyunlarının aksine Shakespeare amca bu defa damaklara basit sonu uygun görmüş. Benim için heyecan ve duygu uyandırmayan bir eserdi belki siz aradığınızı bulabilirsiniz :)
*Spoiler: Bir tılsımlı su bu kadar mı olay örgüsünü hapsine almalıydı bence tartışmaya açık bir konu. Ayrıca Lysander, Demetrius, Helena ve Hermia'nın karakter değişimlerini takip etmekten bitap düştüm desem yeridir.
*Spoiler: Titania da sanki kitabın finalinde çok sağduyu sahibiydi bunu tılsımlı suya sadece indirgemek yanlış bir değerlendirme olur diye düşünüyorum.
*Spoiler: Son olarak değinmek istediğim nokta ise Oberon'un bütün istediklerinin neredeyse planına uygun olmasa da bir şekilde olmuş olması. Acaba Oberon kötü müydü? Ve kitabın sonunda kötülük mü kazandı? Bunun kararı da size düşüyor biraz. :)