Evet, belki olaylar hep okuduğumuz türdendi, insanı şaşırtacak, merak ettirecek ögeler barındırmıyordu; ana fikrin, konunun özgün bir tarafı yoktu ama buna rağmen kitabın her satırının eşsiz bir ruhla beni bağlamasına hiçbir şey engel olamadı. Zarafet dolu cümleler beni sayfaların içine öyle bir çekti ki, böyle bir kitabın kavuşmalarla bitmeyeceğini bile bile, olayların ne yöne gideceği aşikar olmasına rağmen oldukça etkilenmekten, sona varınca yüreğimde acı hissetmekten kendimi alamadım. Olay örgüsünün can alıcılığı sürekli kullanılmaktan yıpranmış olsa da, bu kitaptaki kelimeler büyülü parıltılarını hiç yitirmeden orada durabilirmiş gibi...