Enteresan bir kitaptı. Çelişkilerle dolu bir iç dünyası..Bu sebepten çok şaşırttı beni. Tolstoy sık sık kendini eleştiriyor ve hatta kendisiyle barışıklığını tamamen yitirmiş bir halde. Sonuna doğru çeliştiği düşüncelere yeşil ışık yakıyor ve huzuru bu şekilde bulduğunu söylüyor. Ancak hayata veda edişine bakılırsa, tamamen aykırı bir durum söz konusu. Sanki kitabın yazarı Tolstoy değil de bir başkasıymış gibi..