Çocukken en sevdiğim şey pencere kenarina oturup, gelen geceni izlemek, penceresi acik evleri izleyip sanki o evde yaşıyormuşum gibi hayal etmekti. Bazen düşünceli giden bir baba olurdum. Bazen de okuldan yeni çıkmış forması üstünde oyun oynanan küçük bir çocuk.
Onlara dahildim, çoğu zaman oyuna dalan çocuk olurdum.
Eskiden ne telefon vardı ne İnternet, böyle yazınca kendimi 80 yaşında gibi hissediyorum ama teknoloji de 5 yılın bile önemi büyük.
Yapacak birsey yok o zamanlar vakit nasil geçecek? Aksam saati hele bide ramazan ayında daha bir eğlenceli oluyor.
Yolda dalıp ekmeğini yiyip sonra oruç oldugunu hatırlayanlar falan.
Çoğu kişi camdaki kiz olmuştur bu hayatta ama kimse bu hikayede ki kadar acıklı değildir olmasinda..
Ve Gülseren hanimin muhteşem tecrübesi, bilgisi sayesinde camdaki kiz artık insan içine çıkmış ki ne güzel ne mutlu bir son..
·
2 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.