Kitabın yazarı Guillermo Rosales 47 yaşında hayatına son vermiş...Gerekçeleri kendi içinde saklı elbet, bilinmeze doğru yola çıkmadan önce bir nevi kendi hikayesini anlatmış...Baş kahramanımız William Figueras yıllar önce kaleme aldığı romanı hayal ettiği gibi bir başarı elde edemeyince derin bir bunalımın içinde bulmuş kendisini...zaman içinde ordan araya sürüklenmiş, “siyasi sürgün değilim topyekün sürgünüm”diyerek tanımlıyor içinde bulunduğu garip durumu...son durağı ise hikayenin başladığı bir bakımevi....kederli bir atmosferi var burasının...kendisi gibi hayata tutunamamış, deliliğe vurmuş ve çoğu çaresiz bir sürü silüet geçiyor gözlerinin önünden...Yaşanılan çaresizliği hiç dolaysız tüm çıplaklığı ile anlatıveriyor...Anlatılan atmosferde “acıma” duygusu yok sadece herkesin içine işlemiş bir “kabullenmişlik”hakim...ve bir de birilerinin çaresizliğini kendi çıkarı için kullananlar...Umut da var elbet...hayaller..doğru zamanda ve yerde olsaydı eğer gerçek olabilecek sıcacık hayaller....
·
2 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.