Okuduğum ikinci Zola kitabı ve yazarın dili olsun olayları tasvir etme şekli olsun insana hem dokunuyor hem de bakış açısını değiştiriyor ya da farkındalık kazandırıyor.
Kitap ise çeşitli ölümlerden bahsediyor ama geride kalanların gamsızlıkları ya da ölümün insanı ne kadar az etkilediği gerçeği hep aynı. Okurken ne kadar rahasız olsam da günümüzde bu gamsızlıklar daha da normalleştirilmiş durumda. Bir olayın anlık patlayışı isyanlar, öfkeler ya da acılar o an yaşanıyor ve maalesef sonrasında birçok kişi günü neşeyle, keyifle geçiriyor. Bu kadar gamsızlaşmamız çok acı gerçekten.
Ayrıca kitapta ölüm döşeğideki kişiyi değilde payını düşecek mirası, geçinme sıkıntısının düşünmekte olanları ve o kişilerim ‘bir an önce ölse de payımı düşeni alsam’ diye acı içindeki insanın gözünün içine bakmasına da değiniyor. Kitap beni çok etkilemdi ama bana tekrardan ölümün ne kadar gerçek olduğunu ve insanların yıllardan beri değişmediğini farkındalığını kazandırdı.
·
9 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.