Oğuz Atay'ın okuduğum ilk kitabı oldu, yazarı tanımak için hem heyecanlıydım hem de korkuyordum. Korkularım çok yersiz değilmiş çünkü yazarın anlatım dili gerçekten alışıldık değil, farklı. Kitabın sindire sindire, yavaş okunulması gerektiğini düşünüyorum. Bir oturuşta okuyayım bitsin kitaplarından değil.
Her bölümde farklı bir durum, farklı kaygı ve korkular, düşünceler vardı. Kitabı hiçbir okuyucunun %100 anlayarak okuyabileceğini sanmam çünkü yazarın (anlatıcının da) sözlerinin altında çok farklı anlamlar var. Yine de okuyup anlayabildiğim kadarıyla çok beğendiğim ve etkilendiğim bölümler var.
Beyaz Mantolu Adam, Unutulan, Bir Mektup, Babama Mektup...
Oğuz Atay'ı hiç okumayanlara bu kitapla başlamalarını önerebilirim, iyi okumalar.
·
4 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.