Huzursuzluk, çoğu kişinin olumsuz eleştirdiği Livaneli kitabı. Bana kalırsa insanın içine huzursuzluğu pek âlâ yerleştiriyor. “Ben bir insandım” diyerek anlatmaya çalıştığı özellikle dinî ayrıştırmalara çok güzel değinmiş. Ezidiler/Yezidiler hakkındaki halk arasındaki yanlış bilinenleri gözler önüne seriyor. Kitaba hangi bakış açısıyla bakarsanız muhakkak değerli birşey yakalıyorsunuz. Mardin’in o tarihî dokusunu mutlak olarak hissediyorsunuz. Gazetecinin gözüyle âdeta Mardin’de küçük bir gezintiye çıkıyorsunuz eee Mardin bu insanı hayran bırakıyor tabiki. Bence herkesin okuması gereken bir kitap yeri gelince mülteciler için çok ağır davranışlarda bulunabiliyoruz onların nasıl bir vahşetten geldiğini tahmin etmeden. Savaşın getirdiği o korkunç sonuçlar özellikle kadınlar ve çocuklar üzerindeki tesirini Livaneli sade anlaşılır bir üslupla, ustaca gözler önüne sermiş.. mutlaka okunmalı diyorum, keyifli okumalar dostlar.