Yazar bir çocuğun gözünden; ötekileştirmenin, ırkçılığın, ön yargını aslında ne kadar manasız olduğunu; o kadar yalın ve içten bir dille anlatmış ki sanki olaylar yanıbaşınızda olup bitiyormuş hissine kapılıyorsunuz. İnsanları yargılamanın, başlarına gelenleri durup bi kenardan seyretmenin en kolayı olduğunu, asıl zor olanın ise onları dinleyip, az da olsa anlamaya çalışmanın olduğunu açık bir şekilde gözler önüne seriyor.
Öte yandan toplumun en önemli kurumlarından olan, hukuk kurumu gerçekten herkese eşit mi? Eşitlik dediğimiz şey neye göre belirleniyor ? sanırım tüm insanlar olarak bunu bi durup düşünmemiz gerekiyor .
·
2 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.