Kitap bittiginde tam olarak şunu hissettim diyemem ama yıllar öncede günümüzde de hepimiz statünün köleleri oluyoruz hatta olduk. Kim kendini keşfetti hangimiz kendimizi tanıyoruz sadece bize dayatılan şeyleri yapmaya mecburlaştırıldık. Hepimiz birer hamam bocegine dönüştük. Dönüştük birden olamayız zamanla yavaş yavaş. Hangimiz orijinal olmaya çalıştıysa dışladık ve dışlandık. En kuvvetli bağ olan ailelerimiz bile istenileni yapmadığımizda bizi böcek gibi gördüler. Kafka da kendisinin edebiyata olan tutkusunun ailesi tarafından hoş karşılanmamasini hamam böceği metaforu üzerinden dönüşümle aktarıldığı düşünülüyor. Onunla en çok ilgilenen kız kardeşinin bile ekonomik gücünü eline alınca evden derhal gitmesini ilk isteyen kişi olmasi, ve Gregor Samsa onların işine yaramayinca, onu yük olarak görüp ölünce hiç birşey hissetmezler. Hatta tatile gitme planları yaparlar. Özetle bu toplum bizi kendimizden uzaklastirmakta. Kendimiz olmaktan çıkıp mekaniklestik. Ne zaman ki bizim de birgün pilimiz biterse, ise yaramadığımızı düşündükleri an bizi de atmaları ve tatile gitme planları yapmaları an meselesi.
·
41 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.