İnsanların duyguları olmasaydı her şey ne kadar kolaylaşırdı.
Zülfü Livanelinin oxuduğum 3-cü və mənə ən çox təsir edən kitabıdır.
Hadisələr bir cinayətlə başlayır. İstanbuldan bu cinayəti araşdırmaq üçün gələn jurnalist qız Ahmet ilə tanış olur.
Kitabda bir ara hadisələr çox uzadılır amma bir yerdən sonra ard-arda sıralanır və birnəfəsə oxumağa davam edirsən.
Livaneli yenə sevgini, ağrını, acını iç-içə qələmə alıb. Ən əsası da kitab heç gözlənilməyən, təəccüblü sonluqla bitir.
Kitabın üz qabığındakı şəkil məhşur rəssam René Magritteyə aiddir və çox təsirli bir tarixçəsi var. Kitabı bitirdikdən sonra bu haqda araşdırmağınızı tövsiyə edirəm. Xoş mütaliələr...
·
13 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.