Spoiler içerebilir.
Çehov'la tanışmak için geç kaldığımı düşündüren, etkileyici ve sorgulattıran bir eser. Başlangıçta beklediğimle sonunda karşılaştığım tablo asla birbirini tutmadı. Buna rağmen hikayenin evrildiği yönü de çok beğendim. İvan Dmitriç ne kadar çok yönlü ve ne kadar talihsizdi. Yıllardır akıl hastanesinde olmasına rağmen aslında aklını nasıl da korumuş diye çok düşündürdü beni? Hele Doktor Andrey Yefimiç'e karşı attığı tiradlara hayran kaldım, tekrar okudum. Benimsediği hayat görüşü o kaar sahici ve o kadar haklı ki. Andrey'e gelirsem yaşadığı boşluk hissini yeterince hissettirdi. Kapana kısılma duygusu, memnuniyetsizlik, küçümseme, boşverme akıyordu kendisinden. İvan'la sohbeti hayatını her açıdan o kadar değiştirdi ki, akıbeti baştan yazıldı sanki.
Kesinlikle tavsiye ediyorum kitabı.
·
2 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.