Orhan pamuğun okuduğum ikinci kitabıydı .
Bu kadar övgüyü hakettiğini düşündüğüm kitaplar arasında.
"Hayatımın en güzel günüymüş bilmiyordum" benim için ilk ve en çok etki altında kaldığım cümle.
Kitapta da her şey bu cümleyle başlıyor aslında. Karakterilerimiz Füsun ve Kemal
Saplantılı bir aşkın müzeye dönüşüm hikayesi
Kemalin Sibel ile nişanlıyken nişanlısını Füsun ile aldatması. Kemalin Füsuna aşık olması
Onu hatırlatan her şeyi ama her şeyi saklamaya başlaması sürekli onu düşünmesi onu sürekli görmek istemesi
Bende severim sevdiğim insanı hatırlatan şeyleri saklamayı fakat bu bir takıntı mıydı gerçekten aşk mı?
ilk başta kemale kızarak başladığım bu romanı kemale acıyarak bitirdim
Kitabı okurken hissettirdiği etki bambaşka. Okuduktan sonra müzeye gitmek istedim umarım yolum bi gün düşer .
·
6 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.