'Ne kitaptı be!' diyerek kapattım kitabı ve ardından derin bir "ohh" çektim. Kitabın sonunu hatta genelini sindirebilmek için ve altı yüz küsur sayfayı okuyabilmiş olmanın verdiği gururla bir süre bakıştım kitapla diyebilirim.
Kitabı özetlemek, ne anlatıyor sorusuna net bir cevap vermek benim için imkansız. Tüm kitap boyunca yazarın hikayeleri nasıl birleştireceği sorusunu kendime sordum durdum. Karşıma çıkan her yeni karakter bu ne ilginç bir tip, dedirtti. Yani diyebilirim ki akıcılık hiçbir aksamaya uğramadan sonuna kadar varlığını sürdürdü. Buna rağmen kitabın sonu malesef ki beni memnun etmedi.
Yine de müzikten felsefeye, rüyalardan psikolojiye, Oedipus felsefesinden bilinçaltına kadar çokca konunun yer aldığı çok yönlü bir kitaptı. Kendine has olmanın özünü Murakami okuduğum bu ikinci kitabıyla yine vermişti.
·
83 Gösterim
1 Yorum
Lütfen giriş yapınız.
Tercihlere Saygı mı? Ensestliğe saygı mı duyacağız ? Bu tarz kitapları okuyup vik vik yorum yapıp kendini entel ve kültürlü sanan insanlar. Rezilsiniz, içinde annesi ve kız kardeşiyle ilişki yaşamayı hayal eden yaşayan sapkınlikla dolu bi kitabı edebi bi dille övmek, yok yazarin zekasina hayran kalmak... Saçma sapan bi kitap..., satilacaksa da üzerine +18 poşet içinde satilmali.