Gazap Üzümleri, çok güçlü bir öykü. Bu gücü de; Büyük Buhran döneminde kapitalizmin, zorbalığın açlık ve safelate sürüklediği insanların mücadelesinden alıyor. Tarımda makineleşmeyle beraberinde gelen adaletsiz, acımasız kapitalist sistemle, çiftçiler topraklarını ve mallarını bankalara kaptırırlar. Topraklarından, yurtlarından göç etmeye zorlanan insanlar bilinmezliğe doğru yol almaya başlarlar akın akın. Kendileri gibi göç eden insanlar dışındaki herkes ve tüm sistemler tarafından dışlanırlar. İnsanlık dışı muamelelere maruz kalırlar. Bir kamyon kasası eşya tüm mal varlıkları olarak kalır. Bu sefaletin içinde bataklıkta açan güller gibidir bu göçmenler ve yüreklerindeki yaşama umuduna sıkı sıkıya, ibretlik bir gayretle tutunurlar. Karınca sürüleri gibi otoyollara dökülen çiftçilerin, benzin istasyonu arar gibi iş arayışları; erkeklerin kadınların çocukların tüm varlıklarıyla varolma savaşları çok etkileyici. Zaten kitap yayınlandığı dönemde -1939- büyük tepki topluyor. Joad ailesinin birlik olma bir arada kalma çabası, ailelerin birbirlerine yardımlaşma hisleri, Joad ailesinin annesinin bilgeliği, dirayeti, sezgileri ve gücü beni ona ve oradaki tüm göçmenlere ama özellikle o anneye hayran bıraktı. 20. Yüzyılın en önemli eserleri arasına giren bu kitabı ilk seferde bitiremeyebilirsiniz. Her kitabın bir zamanı olduğuna daima kanaat getirmişimdir. Ben 3. Başlayışımda sıkı sıkıya tutundum ve dimağıma yerleşen kitaplar arasına girdi.
·
14 Gösterim
1 Yorum
Lütfen giriş yapınız.
