Ermiş, Halil Cibran'ın yazdığı son, benimse okuduğum ilk eseri... Çoğu kişisel gelişim kitabının boş olduğunu düşünürüm, bu kitapta az çok kişisel gelişim kitaplarını andırıyor ama onlardan olmadığı belli. Kesinlikle sıradan değil. Çoğu şiir mısralarından daha naif.
Evet, kitabı okurken hoş, keyif veren bir şiir okuyormuş gibi hissediyorsunuz. Kitabın sayfaları arasında kayboluyorsunuz. İncecik bir kitap ama sayfa sayısına kesinlikle ters orantılı. Evet, matematik sınavından çıktım:) Cidden keyifle okudum.
Ermiş'in her konuya dair az çok fikri var. Aşka dair, sevinç ve kedere dair, suç ve cezaya dair, ölüme dair, acıya dair, dine dair... Liste uzayıp gidiyor. Kitabın arasından postitler fışkırıyor. Alıntıların hepsini yazabilecek miyim bilmiyorum. Kesinlikle herkesin okuması gereken bir kitap.
Tavsiye ederim, mutlaka okuyun...
·
4 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.