Sevgi, saygı ne önemli şeylermiş. Bunların hepsi ailede başlıyor aile sevmez, saygı duymazsa kimse sevmiyormuş seni bunu anladım. Okurken hep kendi çocukluğumu düşündüm. Dolu dolu bir çocukluk geçiren ben bu hayatları okurken vicdan azabı çektim. Hayat gerçekten hiç kimseye adil değil. Ama önemli olan her zorluğa rağmen ayakta kalabilmeyi başarmak. Her ne yaşarsak yaşayalım önce kendimizi sevmeliyiz, değer vermeliyiz. Ve unutmamalıyız ki bu hayat da acılar da sınavlar da geçici. Her insan aynı yollardan geçmiyor aynı sınavı vermiyor. Yargılamak kolay dinlemekse zordur. Karşıma çıkan her insanın bir yoldan geçtiğini düşünerek hareket edeceğim. Gülseren Hanım her zamanki gibi gayet güzel bir dille yazmış. Okurken sanki ben de o odadaymışım gibi hissettim. Okumayanlara kesinlikle tavsiye ederim.
·
21 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.