Nurettin topçu'nun okuduğum ilk kitabıydı. Kitabın dili bana başında ağır geldi ve bilmediğim bir çok kelime vardı.Ve dikkatimi vermede bazı bölümlerde sıkıntı yaşadım . Kitabı okuyup okumamada biraz tereddütler yaşasam da kendime şöyle dedim "Hiç bir şey öğrenmesende bir şeyler ögrenirsin"deyip gayretle okumaya devam ettim. Kitapta beni etkileyen bir çok bölüm vardı.Ve etkinlendiğim bir bölümden sizlerle bir alıntı paylaşmak isterim;
Belki de dünyamız mümkün dünyaların en fenasıdır.Her ağırlığı çeken küre ,kalbi çekemiyor.Kalpsizlerin cenneti olan bu dünya bize vatan olmayacak.Bize dünyayı zindan yapan düşman değil,dostlarımızdır.Ne garip cilve!Dostların kalbi kirlendikçe bizim kalbimiz kırılıyor.Kalbi akıl hikmetiyle anlamaya çalışmak boşunadır. Kalplerin ezeli kaderini, belki kalbi kırıldıkça Rabbe yakinlasanlar bilirler.Onlar ne diyor bak:
Kalpler kırılmak için yaratılmıştır.
·
30 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.