Edebiyat Şaheseri!
Şövalye romanlarından etkilenen Don Kişot'un şövalye olmaya karar vermesiyle maceradan maceraya atılıyor. İyi yürekli bir insan olan ve kendisini kötülüklerin karşısında iyilerin yanında gören Don Kişot gerçeklikten o denli kopuk yaşamaya başlar ki başına başına gelen onca felakete rağmen gerçekleri göremez ve kendisini gezginci şövalye olduğuna her geçen gün daha fazla inandırır.
Don Kişot'un kahramanlık destanı olarak gördüğü maceraları sonunda öyle bir hal alır ki Don Kişot ve seyisi Sancha Panza etrafındakilerin eğlence kaynağı olur. Gerçeklerle bağını tamamen koparan bu ikili insanların kendileriyle eğlendiğinin farkına bile varamaz.
Eserin, kendi döneminin (16.yy) popüler şövalye anlatılarını alaya aldığı düşünülecek olursa sosyal bir yöne sahip olduğu da söylenebilir.
Bu büyük roman, iyi niyet sahibi olmanın ve bu niyetle davranmanın bilgiden ve gerçeklikten kopuk bir halde olması halinde istenilenin tam tersi bir sonuç verdiğini gösteriyor.
Don Kişot, zevkle okunan üslubuyla ve okurunun içine eğlenceden büyük anlamlara kadar değişen geniş seziler vermesiyle tam bir edebiyat şaheseri.
·
6 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.