mart ayının son gününde minnoş bir çocuk kitabı okudum. çocuk kitapları okumayı çok seviyorum. içimde o çocuk ruha iyi gelsin diye arada bir okumaya çalışıyorum.
adını bir çok kez duyduğum, epeyce merak ettiğim bir kitaptı nohut adam. fiziksel özellikleri nedeniyle -ki bu özellikler şişman ve kel olması- dışlanmış bir çocuğun hikayesi. dışlanmış ama hayattan kopmamış, aksine kendisine yaşayacak alan açmış çocuğun hikayesi.
hikaye bir konu çerçevesinde bir çok konuyu ele almış. insanları olduğu gibi kabul etmek, görünüşü nedeniyle insanları küçümsememek, anlayışlı olmak, karşımızdakini anlamaya çalışmak, destek olmak, dostluğun ehemmiyeti gibi konular güzel güzel işlenmiş. çok bilenlerin başına neler geleceğini, başkalarını üzen insanların bir gün mutlaka üzüleceğini de iyice anlatmış.
anlatım dili yalın ve akıcıydı. ben sıkılmadım. çocukların da sıkılmadan okuyacağını düşünüyorum. ayrıca kitapta bolca çizimlere yer verilmesi okumayı daha da eğlenceli hale getirmiş. okuma ivmesi kazanmış her çocuğa ve asla büyümeyen çocuk ruhlu canım insanlara neşeyle tavsiye ediyorum efenim. okuyunuz.
.
bir başkasının hayatınızı karartmasına izin vermeyin sevgili kitap kurtları. çünkü siz, o bir başkası için değil, kendiniz için yaşıyorsunuz. neyi, nasıl seviyorsanız öyle yapın, öyle yaşayın. yaptıklarınızdan pişman olmayın. daima sevgide kalın. kendinize cici bakın
·
103 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.