Cemil Meriç'in derin ve geniş okumalarını yansıtan eleştiri türünde bir kitap.
Batıyı sert bir şekilde eleştirdiği bölümler olduğu bölümlerle birlikte Batıya ve Yunan'a körü körüne yönelen aydınları sert bir dille eleştirir.
Hint edebiyatından övgüyle bahseder.
Kitabın son bölümlerinde şahıslar üzerinde olumlu ve olumsuz eleştirilere geçer.
Kitabın sonlarında Kemal Tahir, Said Nursi, Tagor gibi yazar, şair, fikir adamları anlatılmaktadır.
Bana göre en çok dikkat çeken bölüm Hint şair Tagor kısmıdır. Hindistan'ın bağımsızlık hayalini kuran Gandi ve Tagor'un anlatıldığı bu bölümde Gandi; gerçekçi, tam bağımsızlık, İngilizsiz bir ülke kurmak için mücadele ederken, Tagor; ütopik bir bağımsızlık hayalinden söz ediyor...
·
5 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.