İçim dağlanarak da olsa bu tarz gerçek öyküleri, anıları okumayı seviyorum. Tarihin sayfalarında ve yöneticilerin gözünde sadece birer rakam, birer istatistikten öteye gitmeyen insanların bunlardan çok daha fazlası olduğunu unutmamamı sağlıyor.
“bizden olanlar - bizden olmayanlar” üzerinden ilerleyen kötülük çok ilgimi çekiyor. Failin de mağdurun da kollektif olarak işin içinde olması, insan soyunun hangi gelişmişlik seviyesinde olursa olsun hızlıca bu tarz kötülüğün taraflarından biri haline gelebilmesi beni hep dehşete düşürüyor. Çok değil Bosna savaşı 25 yıl önce oldu. Çin’de Uygur Türkleri kan kusuyor, günümüzün güya modern geçinen bütün toplumlarında etnik ya da dini azınlıkların yaşadıklarına sürekli şahit oluyoruz. Siyasi ve askeri erki elinde tutanların iki dudağı arasında heba olup gidiyor onlarca masum hayat..
Çok etkilenerek okudum, Heranuş anneanne, korkunç bir yazgıya kurban giderek kafaları kesilip nehre atılan, Halep’e sürgüne giderken cansız bedenleri yollarda kurda kuşa yem olan onlarca köylüsü, akrabasına nazaran en azından iyi bir eşe ve hayırlı çocuklara sahip olabilmiş. Yüreğindeki ateş hiç sönmese bile en azından torunlarıyla avunabilmiş, nur içinde yatsın
10 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.