İnsanlığa güvenini yitirmiş, kendi iç dünyasında yaşam süren bir adam, karşısına çıkan genç bir öğrencinin duyduğu muhabbete başta ihtiyatla yaklaşsa da ilişkilerinin dostluğa dönüşmesine engel olamaz. İkili arasında gizeme dayalı yaşanan bu dostluk, derinden derine merak duygusunu harekete geçirerek ilerlerken zamanla hikayenin ardındaki perde aralanır ve biz sahnede “insan”ı görürüz tüm açıklığıyla ve kırılganlığıyla.
•Önsözde kitaba ve yazara dair anlatılar okura yol gösterici olur. Bu bilgiler eşliğinde yazarın hayat hikayesini kahramanın hikayesinde yeniden okuruz bir nevi. Edebiyatın gücü tüm yalınlığıyla ortadadır.
Aile ilişkileri, ölüm, sadakat, gönül, vicdan konuları ince ince satırlara taşınırken diğer yandan gelenek ve modernitenin izlerini süreriz 21.yy Japonya’sında. Oldukça sakin ilerleyen roman okurunu yormaz. Bununla beraber akıcılığını da kaybettirmez.
•Soseki ile tanışma kitabım olan Gönül’ü keyifle okudum. Modern insanın iç dünyasının güçlü bir şekilde aktarılmasının yanında insan ve kötülük bahsinin etkili anlatımı kitaba dinamizmi veren iki husustu bana kalırsa.
•Genç kahramanın insanlara yönelik itimadına buruk bir ifadeyle şöyle yaklaşılır romanda;
”Yoksa yeryüzünde kötü insan diye bir tipin var olduğunu mu sanıyorsun sen? Öyle alnında kötü insan yazan birisi yok bu dünyada. Normalde herkes iyi. En azından herkes, normal birer insan. Umulmadık bir zamanda birden kötü insana dönüvermeleridir korkunç olanı. İşte bu yüzden hüküm vermek zordur ya.”
Natsume Soseki konuyu oldukça etkili bir minvalde işliyor. Yeryüzündeki bütün iyilikleri ve kötülükleri nüve olarak içinde taşıyan insan hakkında hüküm vermek gerçekten de zordur. Üzerinde düşünmeli..
·
483 Gösterim
Yorumlar
Yorum yapabilmeniz için giriş yapmanız gerekmektedir.