Yazar:
Natsume Soseki
Çevirmen:
Bilal Ünal
Tahmini Okuma Süresi:
6 sa. 34 dk.
Sayfa Sayısı:
232
Basım Tarihi:
2018
İlk Yayın Tarihi:
1914
Yayınevi:
Maya Kitap
Orijinal Adı:
こころ [Kokoro]
ISBN:
9786059902984
Ülke:
Türkiye
Dil:
Türkçe
Format:
Karton kapak
Reklam
Yorumlar ve İncelemeler
Aşktan daha önemli şeyler var azizimEdebiyat
‘’Annemin bana sarıldığı o nadir anlar aklıma geldiğinde kalbim huzurla doluyor.’’
(Cam Kapının Ardı)
Natsume Soseki 1867-1916 yılları arasında yaşamış, Tokyo İmparatorluk Üniversitesi’nde İngiliz Dili ve Edebiyatı okumuş, Japonya’nın İngiltere’ye gönderdiği ilk devlet burslu öğrencidir ve Japon edebiyatına birçok roman ve diğer türlerde kitap kazandırmış değerli bir yazardır. 49 yaşında mide ülserinden ölmeseydi ve hayatı hastalığından dolayı zaman zaman yaptığı oruçlarla ve ızdırap dolu günlerle geçmeseydi kim bilir neler yazardı ya da yazdıklarını daha rahat yazabilseydi, farklı bir şekilde yazar mıydı diye düşündüren biri oldu benim için.
Gönül hayatının sonlarına doğru yazdığı kurgu eserlerinden biri. İsmi ve kapağı bir aşk romanı edası barındırsa da bu romantik bir aşk hikayesi değil. 
Cam Kapının Ardı ile peş peşe okumuş olmanın artısıyla içinde barındırdığı biyografik ögeleri fark ettim, o da anı-günlük türünde yazılmış bir diğer kitabı. Kendisi ailesinin ilerlemiş yaşında doğan, tekne kazıntısı diye tabir edeceğimiz türde en küçük evladı. Annesi geç yaşta çocuk doğurmuş olmaktan hicap duyduğu için, onu 1-2 yaşlarında evlatlık vermişler. (Doğurur doğurmaz vermesini bile anlardım da çocuk aileyi benimsemiş ama ayrılmayı algılayamayacak bir döneminde vermek bana biraz acımasızca geldi.) 5 yaşına geldiği sıralarda ablası onu evlatlık verildiği ailenin dükkanında üstü başı perişan bir halde görünce dayanamıyor ve kucakladığı gibi eve getiriyor. 11 yaşına gelene dek anne-babasını büyük babası ve büyük annesi zannediyor, çünkü yaşlılar, ne bilsin çocuk. Bir gün evlerinde çalışan hizmetçi kız gelip bunu ona söyleyince gerçeği öğreniyor. Bu durumu yadırgamamakla
Natsume Soseki 1867-1916 yılları arasında yaşamış, Tokyo İmparatorluk Üniversitesi’nde İngiliz Dili ve Edebiyatı okumuş, Japonya’nın İngiltere’ye gönderdiği ilk devlet burslu öğrencidir ve Japon edebiyatına birçok roman ve diğer türlerde kitap kazandırmış değerli bir yazardır. 49 yaşında mide ülserinden ölmeseydi ve hayatı hastalığından dolayı zaman zaman yaptığı oruçlarla ve ızdırap dolu günlerle geçmeseydi kim bilir neler yazardı ya da yazdıklarını daha rahat yazabilseydi, farklı bir şekilde yazar mıydı diye düşündüren biri oldu benim için.
Gönül hayatının sonlarına doğru yazdığı kurgu eserlerinden biri. İsmi ve kapağı bir aşk romanı edası barındırsa da bu romantik bir aşk hikayesi değil. Cam Kapının Ardı ile peş peşe okumuş olmanın artısıyla içinde barındırdığı biyografik ögeleri fark ettim, o da anı-günlük türünde yazılmış bir diğer kitabı. Kendisi ailesinin ilerlemiş yaşında doğan, tekne kazıntısı diye tabir edeceğimiz türde en küçük evladı. Annesi geç yaşta çocuk doğurmuş olmaktan hicap duyduğu için, onu 1-2 yaşlarında evlatlık vermişler. (Doğurur doğurmaz vermesini bile anlardım da çocuk aileyi benimsemiş ama ayrılmayı algılayamayacak bir döneminde vermek bana biraz acımasızca geldi.) 5 yaşına geldiği sıralarda ablası onu evlatlık verildiği ailenin dükkanında üstü başı perişan bir halde görünce dayanamıyor ve kucakladığı gibi eve getiriyor. 11 yaşına gelene dek anne-babasını büyük babası ve büyük annesi zannediyor, çünkü yaşlılar, ne bilsin çocuk. Bir gün evlerinde çalışan hizmetçi kız gelip bunu ona söyleyince gerçeği öğreniyor. Bu durumu yadırgamamakla
Uzun süredir beklediğimden bu kadar farklı çıkan ve tahminimden bu kadar fazla sevdiğim bir kitap olmamıştı. Kitabın adı sebebiyle, genç bir üniversite öğrencisinin hocasıyla arasındaki arkadaşlık ya da ilişkiyi Kawabata üslubuna benzer bir tarzda okuyacağımı zannediyordum. Meğer Gönül bambaşka bir esermiş. Üç bölümden oluşan roman, bir gencin, kendinden yaşça büyük olduğu için ‘hocam’ diye hitap ettiği bir yabancıyla yolunun kesişmesiyle başlıyor. İlk bölümde, bu gizemli yabancıyı çözümlemeye çalışıyor karakterimiz ve ‘hocam’ dediği insanın kendini neden toplumdan soyutladığını irdeliyor. İkinci bölümde karakterimizin aile ilişkilerine tanıklık ediyoruz ve tüm düğümlerin çözüldüğü son bölümde de anlatıcı değişiyor ve hocanın kendi evrimleşme sürecini anlatmasıyla ilk bölümde kafamızda oluşan tüm soru işaretleri cevabını buluyor. Bu kurgu ekseninde Soseki, iyi ve kötü insan olmayı sorguluyor. Arka plana Japonya’daki Batılılaşma ve Meiji döneminin etkilerini serpiştirdiği romanda Soseki, kötü insan kimdir, insan nasıl ve neden kötü olur sorularını hem bireyin hem de Mişima gibi ülkesinin ruh haliyle bağlantı kurarak soruyor. Bu sorgulamalarını yaparken, iyilik ve kötülük kavramlarına çok yönlü yaklaşması ve bunları gönül teması altında daha derinlikli bir iç dünyaya yansıtırken ülkesinin içinden geçtiği bir süreçle de bağlantı kurması romanı çok zengin bir metin haline getirmiş. Akıcı kurgusuyla kolay okunan ama aynı zamanda okuru edebiyata doyuran ve zenginleştiren bir eser. Çok ama çok sevdim. Mutlaka tavsiye ederim.
Gönüle dokunan sessizlik
Japon dili ve kültürüne hakimiyeti olan çevirmen Bilal Ünal Bey'in tavsiyesiyle bu değerli eseri okumak benim için çok kıymetli bir deneyim oldu.
Natsume Sōseki, sadece bir hikâye anlatmıyor; insan ruhunun en karanlık ve en kırılgan köşelerine dokunuyor. Yıllarca taşınan bir sırrın açığa çıkmasıyla birlikte içimde bir merak duygusu uyandı. Kitap ilerledikçe ani kayıpların yarattığı boşlukla ölümün soğukluğunu hissettim. Buna karşılık dostlukların sıcaklığı, güvenin zamanla kaybolması ve insan ilişkilerinin karmaşıklığını da derinden hissettim.
Özellikle şu cümle beni derinden etkiledi:
“Lakin insan dediğin sağlıklısıyla, hastasıyla zayıf bir varlık. Kim bilir ne zaman, ne sebeple ve ne şekilde geliverecek ölüm.”
Bu sözle birlikte ölüm fikri giderek daha ağır bir gölge gibi hissedilmeye başlıyor. Kitabın sonlarına doğruysa bu gölge neredeyse elle tutulur hâle geliyor ve insanın içi ürperiyor.
Kokoro, iç hesaplaşmaları, pişmanlıkları ve dostlukla örülmüş yalnızlıklarıyla insanı düşündüren, kalıcı izler bırakan bir eser. Japon kültürünün duygusal derinliğiyle buluşmak isteyen herkesin mutlaka okuması gerektiğine inanıyorum.
Natsume Soseki
Bilal Ünal
Gönül
Natsume Soseki
Bilal Ünal
GönülGönül'de bir keşke bırakan kitap1000Kitap
Keşkelere boğulduğum bir hikaye vardı Gönül'de. "Ah hocam, niye öyle yaptın?" dedim durdum. Sonra da bu keşkeler olmadan bu romanın da olamayacağını anladım. Dingin ve hassas Japon edebiyatına iyi bir giriş oldu. Natsume Soseki'nin başka bir kitabıyla yola devam edeceğim. Bu arada Gönül'le tanışmam çevirmeni Bilal Ünal'ın çok sevdiğim romanı #k:498395vesilesiyle oldu. Astan'daki güzel Türkçesi Gönül'de de beni karşıladı.
Natsume Soseki'nin başka bir kitabıyla yola devam edeceğim. Bu arada Gönül'le tanışmam çevirmeni Bilal Ünal'ın çok sevdiğim romanı #k:498395vesilesiyle oldu. Astan'daki güzel Türkçesi Gönül'de de beni karşıladı."Yapma Dedim Yaptın Gönül"
Güzel bir roman. Fakat, dilinde sanki kopukluklar var. Belli kelimeler farklı şekillerde tekrarlanıyor. Sanki iki üç kişi yazmış gibi. Bazı ifadeler de anlaşılmıyor. Mesela "Siz erkekler sake kadehi değiştirirsiniz." Bu adamın büyük bir yazar olduğu söyleniyor. O halde çeviride mi sıkıntı var acep?
İsimsiz karakterlerin hikayesi..
Genç, çok sevdiği hocasıyla öğrenciyken Kamakura’da yalnız geçirdiği bir tatilde tanışmıştı. Tesadüfi bir tanışma sayılamazdı. Biraz planlı biraz da karşı tarafın insafına bırakılmış bir tanışmaydı. Başarıyla da sonuçlanmıştı. Hocayla tanışmıştı ve genç adam samimi bir arkadaşlık elde ettiklerini düşünüyordu.
Öğrencinin hocasına ‘hocam’ diye hitap etmesinin nedeni yaşça büyüklere saygısından gelen bir hitap şekliydi. Hoca; sessiz, sakin, gizemli, duygularını pek açık etmeyen ve mütevazi bir kişiliğe sahipti. Hatta mütevaziliği neredeyse kendini küçük görmeye varacak kadardı. İçten içe hep bir savaş halindeydi, ikilemdeydi. Benimle vakit geçirmeyi seviyor mu? Sevmiyor mu? Mecburiyetten mi konuşuyor yoksa istekle mi? Gerçekten varlığımdan zevk alıyor mu?
Onunla bir dostluk kurmanın ileride ondan kaynaklı bir düşmanlığa doğru gideceğini bile düşünüyordu. İşte böyle ilginç bir adamdı, o. İnsanı en çok çeken de bu ikilemleri, kendisi ve insanlar hakkındaki garip düşünceleriydi.
Genç, zamanla hem kendi deneyimi ile hem de hocanın eşiyle yaptığı sohbetler sayesinde hoca hakkında elle tutulur bir fikir edinmişti denilebilir. Evliliğinden ve hayatından memnun, mutlu görünüyordu. Ancak topluma ve kendisine karşı da acımasız bir küskünlüğü vardı sanki.
Genç adam hocasının gizemini, dertlerini ve korkusunu öğrenmek için belli bir süre beklemesi gerekecekti. Bu süre sonunda ise genç adam hem hocasının geçmişini öğrenecek hem de kendi yaşamında yol gösterici olabilecek deneyimleri hocasından edinmiş olacaktı.
Gencin hiçbir somut yüreklendirme olmadan dostluğu sürdürme çabası takdir edilesiydi. Karşı tarafı yüzeysel gözlerle değil de gönülden bir gözle görmesinin bir sonucuydu bu sanırım.
Sohbet ve dertleşme havasında hayata ve insana dair çok
Gönül- Natsume SosekiEdebiyat
"Öyle alnında kötü insan yazan birisi yok bu dünyada. Normalde herkes iyi. En azından herkes, normal birer insan. Umulmadık bir zamanda birden kötü insana dönüvermeleridir korkunç olan."
Kitabı okurken sayfalar hayli ilerleyene kadar bir şeylerin açığa çıkmasını bekledim durdum. Meji Dönemi'nin daha fazla gün yüzüne çıkarılmasını istediğimden belki de. Keyifli bir okumaydı.
Puan vermedi·232 syf.··
Beğendi
·2021 79. kitabı
·13 saatte okudu
·Okunma: 06 Temmuz 2021 20:53
Gönül'e dair tek bilgim, gönül kelimesinin mana anlamının karşılığının Türkçe'de bulunduğu fakat bircok dilde olmadığı şeklindeydi. Okumaya başlayıp ilerleyince kurgu olarak, Zweig'ın Karmaşık Duygular öyküsünü dogru mu ilerleyecek acaba diye düşündüm fakat ters köşe oldum Güzel, naif bir kitaptı. Yazarın üslubunu cidden çok beğendim! Soseki okumaya değer bir yazar. Keyifli okumalar dilerim!
İnsanlığa güvenini yitirmiş, kendi iç dünyasında yaşam süren bir adam, karşısına çıkan genç bir öğrencinin duyduğu muhabbete başta ihtiyatla yaklaşsa da ilişkilerinin dostluğa dönüşmesine engel olamaz. İkili arasında gizeme dayalı yaşanan bu dostluk, derinden derine merak duygusunu harekete geçirerek ilerlerken zamanla hikayenin ardındaki perde aralanır ve biz sahnede “insan”ı görürüz tüm açıklığıyla ve kırılganlığıyla.
•Önsözde kitaba ve yazara dair anlatılar okura yol gösterici olur. Bu bilgiler eşliğinde yazarın hayat hikayesini kahramanın hikayesinde yeniden okuruz bir nevi. Edebiyatın gücü tüm yalınlığıyla ortadadır.
Aile ilişkileri, ölüm, sadakat, gönül, vicdan konuları ince ince satırlara taşınırken diğer yandan gelenek ve modernitenin izlerini süreriz 21.yy Japonya’sında. Oldukça sakin ilerleyen roman okurunu yormaz. Bununla beraber akıcılığını da kaybettirmez.
•Soseki ile tanışma kitabım olan Gönül’ü keyifle okudum. Modern insanın iç dünyasının güçlü bir şekilde aktarılmasının yanında insan ve kötülük bahsinin etkili anlatımı kitaba dinamizmi veren iki husustu bana kalırsa.
•Genç kahramanın insanlara yönelik itimadına buruk bir ifadeyle şöyle yaklaşılır romanda;
”Yoksa yeryüzünde kötü insan diye bir tipin var olduğunu mu sanıyorsun sen? Öyle alnında kötü insan yazan birisi yok bu dünyada. Normalde herkes iyi. En azından herkes, normal birer insan. Umulmadık bir zamanda birden kötü insana dönüvermeleridir korkunç olanı. İşte bu yüzden hüküm vermek zordur ya.”
Natsume Soseki konuyu oldukça etkili bir minvalde işliyor. Yeryüzündeki bütün iyilikleri ve kötülükleri nüve olarak içinde taşıyan insan hakkında hüküm vermek gerçekten de zordur. Üzerinde düşünmeli..
Gönül YarasıEdebiyat
Gönül ne güzel bir kelimedir. Bazı dillerde karşılığı yoktur. Kalp, yürek, vicdan.. Hiçbiri tam olarak karşılamaz o anlamı.
Gönül romanında anlatıcımız bir üniversite öğrencisidir. Üç bölümden oluşan romanın ilk bölümü hocam dediği kişiyle tanışması, onun melankolik ve gizemli hâlini anlama çabası çerçevesinde ilerler. Bu yönüyle merak ögesi sizi sürekli okumaya teşvik eder. İlk bölüm birçok yönüyle Stefan Zweig'in Karmaşık Duygular öyküsünü andırır.
2. bölümde anlatıcının babasının rahatsızlığı ve yapılan tedavi çalışmaları anlatılır. Bu bölüm de Hasan Ali Toptaş'ın Kuşlar Yasına Gider'ini andırdı bana.
3. ve son bölüm ise anlatıcı değişir ve "hoca" bize gizemli durumunun sebebini ayrıntılarıyla anlatır. Ve kitabın en başında içine daldığımız merakımızı giderir.
Eser gazetede tefrika edildiği için iki sayfalık 150 bölüme ayrılmıştır. Bu da okuma hızımızı kesiyor.
Dili akıcı ve sade. Olağanüstü bir dil beklemeyin. Ancak okurken merak, vicdan azabı ve üzüntü sizi ele geçiriyor. Okumanızı tavsiye edeceğim kitaplardan biri..
Yazar Hakkında
Natsume SosekiYazar · 11 kitap
Sōseki Natsume Japon, İngiliz edebiyatı uzmanı ve yazardır. Uluslararası alanda sınırlı çevirileri dışında tanınmasa da, Japon-Rus Savaşı sonrası Japon Çağdaş Romanına damgasını vurmuş en önemli yazardır. Batılı roman geleneği ile Japon geleneksel yazı geleneğini birleştirerek orijinal bir üslup kurmayı başardı.
Kendisinden sonra gelen Akutagawa Ryunosuke gibi önemli yazarları büyük ölçüde etkiledi. II. Dünya Savaşı sonrası Kawabata Yasunari, Yukio Mishima ve Kenzaburo Oe gibi uluslararası çapta üne kavuşan yazarların temel kültürel kaynaklarından biri olduğu söylenebilir.
Türkçeye Küçük Bey adıyla çevrilmiş olan, önemli eserlerinden Bocchan'da çocukluğunda, yaramaz ve başına buyruk olan bir matematik hocasının taşra kasabasına matematik öğretmeni olarak gidişini ironik bir üslupla anlatır. Bu yapının arkasında ise Japonya'nın batılılaşması ve sömürgeci ülke konumuna gelmesine yönelik ince satirik öğeler gizlenmektedir.
