Gönül (Kokoro)
Natsume SosekiYazar:
Natsume Soseki
Çevirmen:
Bilal Ünal
Tahmini Okuma Süresi:
9 sa. 38 dk.
Sayfa Sayısı:
340
Basım Tarihi:
2011
İlk Yayın Tarihi:
1914
Yayınevi:
Paraf Yayınları
Orijinal Adı:
こころ [Kokoro]
ISBN:
9786055539726
Ülke:
Türkiye
Dil:
Türkçe
Format:
Karton kapak
Reklam
Yorumlar ve İncelemeler
Sōseki Natsume (doğum 9 Şubat 1867 - ölüm 9 Aɾalık 1916) Japon, İngiliz edebiyatı uzmanı ve ɾomancı. Uluslaɾaɾası alanda sınıɾlı çeviɾileɾi dışında tanınmasa da, Japon-Rus Savaşı sonɾası Japon Çağdaş Romanına damgasını vuɾmuş en önemli yazaɾlardan biriymis.
II. Dünya Savaşı sonrası Kawabata Yasunari, Yukio Mishima ve Kenzaburo Oe gibi uluslararası çaρta üne kavuşan yazarların temel kültürel kaynaklarından biri olduğu söylenir...
Kitaba gelecek olursak ,yazarın bu kitabının orjinal ismi Kokoro ve dilimize Gönül olarak çevrilmiş.Kitap genel olarak üç bölümden oluşmakta.Kitabın ilk bölümü ana karakter(dilimize ben diye çevrilmiş ama kitapta I dışında bir isim kullanımı yok) ve sensei(Hocam) olarak adlandırdığı kişi arasinda gecen olayları anlatmakta.ikinci bölümde ise Ben( ana karakter)in hasta babasi ve ailesi arasındaki ilişkilere yer verilmiş.Son bölümde ise. Senseinin Ben'e yazdığı mektuba yer verilmiş. .
Son bölümde Sensei bir türlü Ben'e açıklamadığı arkadaş gizemi anlatmaktadır.
Okunur mu okunmaz mi size bırakıyorum orta seviye bir kitap
Yalnızlık, vicdan muhasebesi ve azabı, aile, bağlar, kuşak çatışması üzerine hüzünlü ve güzel bir roman…
Japonya’da, Meiji döneminde geçiyor. Bir üniversite öğrencisi ile orta yaşlı bir entellektüelin tesadüfi bir karşılaşma ile başlayan dostluklarını konu alıyor… Karmaşık meseleleri, duru ve sakin bir bakış açısıyla aktarıyor. Özellikle, köklü bir toplumsal dönüşüm döneminde, geleneksel ve modern arasında yaşanan gerilimi, çatışmaları anlama, tahlil etme çabasını beğendim…
Vicdan susmaz
Bir üniversite öğrencisi (anlatıcı), arkadaşı ile birlikte tatilini gecirmek için sahil kasabasına gelir. Arkadaşının, gelen haberle eve dönmesi nedeniyle tatilini yalnız geçirmek zorunda kalır. Yalnız geçen tatil günleri, onda bir arkadaş bulma isteği uyandırır. Denize girdiği yerde gördüğü, yaşça kendisinden büyük bir adam ilgisini çeker, onunla iletişim kurmaya çalışır. Böylece, daha sonraları 'hocam' diye hitap edeceği kişi ile tanışma serüveni başlar. Her ne kadar 'hocam' dediği kişi ketum çıksa da, öğrenci ondan etkilenir, onu hayatında önemli bir noktaya koyar. Giderek artan aralarındaki dostluk, 'hoca'nın ketumluğunun sebeplerini de gün yüzüne çıkaracaktır.
Natsume Sõseki, çağdaş Japon Edebiyatı'nın ilk temsilcisi olarak adlandırılıyor. Günümüzde çoğumuzun merakla ve severek okuduğu yazarların öncüsü. Gönül, ondan okuduğum ilk eserdi. Yazıldığı tarih itibariyle, 'hoca' ve anlatıcının babası (ailesi) üzerinden aktarımlar yapılarak, geleneksel ve modernleşmeye başlayan toplumun kıyaslamaları da anlatılan hikâyeye yedirilmiş. Bazı yerleri uzun bulsam da, Hoca'nın vicdan muhabesebesini merakla okudum. Ama yine okurken 'yazarla beklenti yarıştırma' sevdam depreştiğinden, ortaya çıkan sır pek tatmin etmedi gibi. Bir de anlatıcı ile hoca arasında daha güçlü ve dolu dou bir iletişim bekledim hep hazır Uzakdoğu'ya gitmişken. Dedim ya, yapıyorum böyle şeyler bazen gereksiz yere.
Bir de Sõseki'yi dönemi içinde değerlendirmek, hatta yaptığı dönüşümü tam olarak anlayabilmek için klasik Japon Edebiyatı'ndan eserler okumak gerek. Özellikle günümüz Japon Edebiyatı meraklılarının, okuyucularının o değişimi görmek ve açılan yolu farketmek adına Sõseki okumalı diyorum. Ben devam edeceğim.
Konuşma, paylaşma, dertleşme...
İçimize attıklarımız bizi tüketiyor, içten içe çürütüyor. Bir çözüm, deva olmasa da insan sustukça kaybediyor.
Taşıdığı yük ne olursa olsun arada bir bırakıp düşünmesi gerekiyor insanın, bunu taşımaya değer mi, yanındakilere de bakması gerekiyor, bir ucundan tutacak mı...
Belki de boşa taşıyordu bunca zaman. Belki de taşıyabileceğinden ağırdı.
Ama insan kendini kapattığı kadar yalnızdı.
Sustuğu kadar yorgun.
Kaçtığı kadar uzak.
Çılgın Kalabalıklar İçinde Birey Olma Çabası: GönülJapon Edebiyatı
"Özgürlük, bağımsızlık ve bencillikle dolu bu devirde doğmanın bedelini yalnızlıkla ödüyoruz."
Gönül -Japonca adıyla Kokoro-, Modern Japonya edebiyatının önemli temsilcilerinden Natsume Sōseki'nin kült eserlerinden biri olarak görülür. Ülkesinde Dazai’nin İnsanlığımı Yititirken’iyle birlikte en çok okunan iki romanı ünvanını paylaşmaktadır. Bunun başlıca nedenlerinden biri; Japonya’da modernleşmenin en yoğun yaşandığı döneme yani Meiji Dönemi’ne ışık tutmasıdır. Öyle ki kitabın olay örgüsü, ilerleyişi ve karakterlerin gelişimi bile İmparator Meiji’nin ölümü gibi tarihsel bir olaya bağlıdır.
"Kokoro", kalp, ruh, zihin ve duygu gibi anlamlar içeren bir kelime olarak bilinir. Çoğu dilde bu anlamı karşılayacak bir kelime bulunamadığı için ‘’Kokoro’’ olarak basılmıştır. Neyse ki Türkçemizde ‘’Gönül’’ olarak karşılık bulabilmiştir.
Sōseki, bu başyapıtında karakterler ve onların düşünceleri aracılığıyla Japonya’nın modernleşme sürecindeki atmosferini bir ‘’Gönül’’ süzgecinden geçirerek ayrıntılı bir biçimde tasvir eder. Kültür çatışmaları, karmaşık insan ilişkileri, kuşaktan kuşağa değişen toplumsal değerleri, aşkı, yalnızlığı ve bir çağın dönüşümünü ele alır. Bir yandan geleneksel ve modern Japonya arasındaki kuşaksal uçuruma odaklanırken, bir yandan da atmosfere melankolinin hakim olduğu bir hikâye anlatır. Ve bunu yaparken de okuyucuyu asla sıkmaz, kitabı üç bölüme ayırmıştır ve bu üç bölümü de kendi içerisinde genellikle üç-beş sayfadan oluşan kısa bölümlere bölmüştür. Kitabın üslubu genel anlamda duru, kullanılan dil ise gösterişsiz, aşırılıktan sakınan, itidalden yana bir biçime sahiptir.
Kısaca bölümlerden bahsedecek olursam:
1. Hocam ve Ben
Bu bölümde varlığının anlamını arayan genç bir üniversite öğrencisi olan isimsiz anlatıcımız bir yaz tatilinde ‘’Hocam’’
Aşktan daha önemli şeyler var azizimEdebiyat
‘’Annemin bana sarıldığı o nadir anlar aklıma geldiğinde kalbim huzurla doluyor.’’
(Cam Kapının Ardı)
Natsume Soseki 1867-1916 yılları arasında yaşamış, Tokyo İmparatorluk Üniversitesi’nde İngiliz Dili ve Edebiyatı okumuş, Japonya’nın İngiltere’ye gönderdiği ilk devlet burslu öğrencidir ve Japon edebiyatına birçok roman ve diğer türlerde kitap kazandırmış değerli bir yazardır. 49 yaşında mide ülserinden ölmeseydi ve hayatı hastalığından dolayı zaman zaman yaptığı oruçlarla ve ızdırap dolu günlerle geçmeseydi kim bilir neler yazardı ya da yazdıklarını daha rahat yazabilseydi, farklı bir şekilde yazar mıydı diye düşündüren biri oldu benim için.
Gönül hayatının sonlarına doğru yazdığı kurgu eserlerinden biri. İsmi ve kapağı bir aşk romanı edası barındırsa da bu romantik bir aşk hikayesi değil. 
Cam Kapının Ardı ile peş peşe okumuş olmanın artısıyla içinde barındırdığı biyografik ögeleri fark ettim, o da anı-günlük türünde yazılmış bir diğer kitabı. Kendisi ailesinin ilerlemiş yaşında doğan, tekne kazıntısı diye tabir edeceğimiz türde en küçük evladı. Annesi geç yaşta çocuk doğurmuş olmaktan hicap duyduğu için, onu 1-2 yaşlarında evlatlık vermişler. (Doğurur doğurmaz vermesini bile anlardım da çocuk aileyi benimsemiş ama ayrılmayı algılayamayacak bir döneminde vermek bana biraz acımasızca geldi.) 5 yaşına geldiği sıralarda ablası onu evlatlık verildiği ailenin dükkanında üstü başı perişan bir halde görünce dayanamıyor ve kucakladığı gibi eve getiriyor. 11 yaşına gelene dek anne-babasını büyük babası ve büyük annesi zannediyor, çünkü yaşlılar, ne bilsin çocuk. Bir gün evlerinde çalışan hizmetçi kız gelip bunu ona söyleyince gerçeği öğreniyor. Bu durumu yadırgamamakla
Natsume Soseki 1867-1916 yılları arasında yaşamış, Tokyo İmparatorluk Üniversitesi’nde İngiliz Dili ve Edebiyatı okumuş, Japonya’nın İngiltere’ye gönderdiği ilk devlet burslu öğrencidir ve Japon edebiyatına birçok roman ve diğer türlerde kitap kazandırmış değerli bir yazardır. 49 yaşında mide ülserinden ölmeseydi ve hayatı hastalığından dolayı zaman zaman yaptığı oruçlarla ve ızdırap dolu günlerle geçmeseydi kim bilir neler yazardı ya da yazdıklarını daha rahat yazabilseydi, farklı bir şekilde yazar mıydı diye düşündüren biri oldu benim için.
Gönül hayatının sonlarına doğru yazdığı kurgu eserlerinden biri. İsmi ve kapağı bir aşk romanı edası barındırsa da bu romantik bir aşk hikayesi değil. Cam Kapının Ardı ile peş peşe okumuş olmanın artısıyla içinde barındırdığı biyografik ögeleri fark ettim, o da anı-günlük türünde yazılmış bir diğer kitabı. Kendisi ailesinin ilerlemiş yaşında doğan, tekne kazıntısı diye tabir edeceğimiz türde en küçük evladı. Annesi geç yaşta çocuk doğurmuş olmaktan hicap duyduğu için, onu 1-2 yaşlarında evlatlık vermişler. (Doğurur doğurmaz vermesini bile anlardım da çocuk aileyi benimsemiş ama ayrılmayı algılayamayacak bir döneminde vermek bana biraz acımasızca geldi.) 5 yaşına geldiği sıralarda ablası onu evlatlık verildiği ailenin dükkanında üstü başı perişan bir halde görünce dayanamıyor ve kucakladığı gibi eve getiriyor. 11 yaşına gelene dek anne-babasını büyük babası ve büyük annesi zannediyor, çünkü yaşlılar, ne bilsin çocuk. Bir gün evlerinde çalışan hizmetçi kız gelip bunu ona söyleyince gerçeği öğreniyor. Bu durumu yadırgamamaklaJapon Klasikleri - 20Japon Edebiyatı
Yaklaşık bir hafta öncesine kadar Soseki’nin kalemi yüzünden yorgun ve tükenmiş bir okur gibi hissetmişken yine aynı yazar sayesinde bugün yüzüm güldü. Aynı zamanda hüzünlendiren bir okuma yolculuğunun da sonuna gelmiş bulundum. Bu kadar basit görünen ve akıcı bir okuma sunan böyle bir kitabın olağanüstü derecede bir haz vermesi nasıl mümkün olabilir inanın bilmiyorum. Tahmin edilmesi imkânsız bir tonda ilerleyen olayların, sürekli yanıtı bulunmayan sorularla da sona getirmesi işin en garip tarafıydı bence.
Daha önce de belirttiğim gibi Ardından ile yazarla tanıştım ve bayılmasam da hoşuma gitti. Üç Köşeli Dünya ise hayal kırıklığıydı, ama Gönül, adı gibi gönlümde taht kurdu.
Gönül’e başlamadan önce tutkulu bir aşk romanı okuyacağımı sanıyordum fakat beklediğimden fazlasını buldum bu eserde. Başından sonuna kadar insanların ‘’iyi’’ ve ‘’kötü’’ birey oluş süreçlerini ve ruh halinin etkilerinin derin sorgulamalarını işleyen bir Soseki eseri diyebiliriz. Tabii ki bu durumu incik cıncık bir şekilde irdelemiyor yazar, bir Japon klasiğinin belirgin bir anlamda bunu yansıtması da olmazdı zaten. Hep bir belirsizlik ve sadelik sizinle olacaktır. Muğlaklık eşittir Japon klasikleri…
Kitabımıza dönelim biz… Gönül üç bölümden oluşuyor; Birinci bölümde genç bir üniversite öğrencisi tatile gider ve orada tuhaf bir yabancıyla tanışır. Bu yabancı adam, genç öğrencinin ona ‘’Hocam’’ demesiyle birlikte artık yabancı biri değildir. Bana göre ise hâlâ bir yabancı, okuma yolculuğumun sonuna kadar beni merak içinde bırakmaktan geri durmaz kendileri. Tatil bittikten sonra şehirde de görüşmeye başlarlar… ‘’Hocam’’ diye bahsedilen yaşça büyük bu adam, eşinden başka kimseyle yakınlık kurmayan, toplumla tüm ilişkilerini kesmiş biri. Genç arkadaşımız işte bu nedenle olsa gerek, kendisine ilginç
Japon Edebiyatı Lezzeti …Hayata Dair
“Sen cidden dünyada ‘kötü insan’ diye bir tip olduğunu mu sanıyorsun? Dünyada böyle kalıba sokabileceğin ‘kötü insan’ diye bir şeyin olması mümkün değil. Normal zamanlarda herkes ‘iyi insan’dır. En azından hepsi ‘normal insan’dır. Gelgelelim bıçak kemiğe dayandığında bir anda ‘kötü insan’a dönüşmeleri işin korkunç tarafı. Bu yüzden temkini elden bırakmamalıyız.”
İnsanlığın temel sorunu bence herkesten nefret edip zamanla nefret ettiği şeye dönüşme. Hikaye bize bunu çok güzel anlatmış. En yakınları tarafından ihanete uğramış birinin yine en yakınına yaptığı ihanet ve sonra ki süreçte bütün hayatının o ihanet gölgesinde geçmesi.
Genç bir üniversite öğrencisinin bir plajda tanıştığı ve etkilendiği “hocam” diyerek hitap ettiği karakterin yaşadığı çelişki ve bana göre korkakça olan hayatını konu alıyor. İnsanın çıkarları için zamanla nasıl da kötü biri olacağını anlatırken bi taraftan da aslında hiç kimsenin göründüğü kişi olmadığını, herkesin bir karanlık yönü olduğu dersini veriyor bize.
Severek okuduğum ve çok sürükleyici bir kitaptı. Sayfalar ilerledikçe heyecan içinde o gizemi çözmeyi bekliyorsunuz.
Uzun süredir beklediğimden bu kadar farklı çıkan ve tahminimden bu kadar fazla sevdiğim bir kitap olmamıştı. Kitabın adı sebebiyle, genç bir üniversite öğrencisinin hocasıyla arasındaki arkadaşlık ya da ilişkiyi Kawabata üslubuna benzer bir tarzda okuyacağımı zannediyordum. Meğer Gönül bambaşka bir esermiş. Üç bölümden oluşan roman, bir gencin, kendinden yaşça büyük olduğu için ‘hocam’ diye hitap ettiği bir yabancıyla yolunun kesişmesiyle başlıyor. İlk bölümde, bu gizemli yabancıyı çözümlemeye çalışıyor karakterimiz ve ‘hocam’ dediği insanın kendini neden toplumdan soyutladığını irdeliyor. İkinci bölümde karakterimizin aile ilişkilerine tanıklık ediyoruz ve tüm düğümlerin çözüldüğü son bölümde de anlatıcı değişiyor ve hocanın kendi evrimleşme sürecini anlatmasıyla ilk bölümde kafamızda oluşan tüm soru işaretleri cevabını buluyor. Bu kurgu ekseninde Soseki, iyi ve kötü insan olmayı sorguluyor. Arka plana Japonya’daki Batılılaşma ve Meiji döneminin etkilerini serpiştirdiği romanda Soseki, kötü insan kimdir, insan nasıl ve neden kötü olur sorularını hem bireyin hem de Mişima gibi ülkesinin ruh haliyle bağlantı kurarak soruyor. Bu sorgulamalarını yaparken, iyilik ve kötülük kavramlarına çok yönlü yaklaşması ve bunları gönül teması altında daha derinlikli bir iç dünyaya yansıtırken ülkesinin içinden geçtiği bir süreçle de bağlantı kurması romanı çok zengin bir metin haline getirmiş. Akıcı kurgusuyla kolay okunan ama aynı zamanda okuru edebiyata doyuran ve zenginleştiren bir eser. Çok ama çok sevdim. Mutlaka tavsiye ederim.
Gönüle dokunan sessizlik
Japon dili ve kültürüne hakimiyeti olan çevirmen Bilal Ünal Bey'in tavsiyesiyle bu değerli eseri okumak benim için çok kıymetli bir deneyim oldu.
Natsume Sōseki, sadece bir hikâye anlatmıyor; insan ruhunun en karanlık ve en kırılgan köşelerine dokunuyor. Yıllarca taşınan bir sırrın açığa çıkmasıyla birlikte içimde bir merak duygusu uyandı. Kitap ilerledikçe ani kayıpların yarattığı boşlukla ölümün soğukluğunu hissettim. Buna karşılık dostlukların sıcaklığı, güvenin zamanla kaybolması ve insan ilişkilerinin karmaşıklığını da derinden hissettim.
Özellikle şu cümle beni derinden etkiledi:
“Lakin insan dediğin sağlıklısıyla, hastasıyla zayıf bir varlık. Kim bilir ne zaman, ne sebeple ve ne şekilde geliverecek ölüm.”
Bu sözle birlikte ölüm fikri giderek daha ağır bir gölge gibi hissedilmeye başlıyor. Kitabın sonlarına doğruysa bu gölge neredeyse elle tutulur hâle geliyor ve insanın içi ürperiyor.
Kokoro, iç hesaplaşmaları, pişmanlıkları ve dostlukla örülmüş yalnızlıklarıyla insanı düşündüren, kalıcı izler bırakan bir eser. Japon kültürünün duygusal derinliğiyle buluşmak isteyen herkesin mutlaka okuması gerektiğine inanıyorum.
Natsume Soseki
Bilal Ünal
Gönül
Natsume Soseki
Bilal Ünal
GönülYazar Hakkında
Natsume SosekiYazar · 11 kitap
Sōseki Natsume Japon, İngiliz edebiyatı uzmanı ve yazardır. Uluslararası alanda sınırlı çevirileri dışında tanınmasa da, Japon-Rus Savaşı sonrası Japon Çağdaş Romanına damgasını vurmuş en önemli yazardır. Batılı roman geleneği ile Japon geleneksel yazı geleneğini birleştirerek orijinal bir üslup kurmayı başardı.
Kendisinden sonra gelen Akutagawa Ryunosuke gibi önemli yazarları büyük ölçüde etkiledi. II. Dünya Savaşı sonrası Kawabata Yasunari, Yukio Mishima ve Kenzaburo Oe gibi uluslararası çapta üne kavuşan yazarların temel kültürel kaynaklarından biri olduğu söylenebilir.
Türkçeye Küçük Bey adıyla çevrilmiş olan, önemli eserlerinden Bocchan'da çocukluğunda, yaramaz ve başına buyruk olan bir matematik hocasının taşra kasabasına matematik öğretmeni olarak gidişini ironik bir üslupla anlatır. Bu yapının arkasında ise Japonya'nın batılılaşması ve sömürgeci ülke konumuna gelmesine yönelik ince satirik öğeler gizlenmektedir.
