Mukarami'nin okuduğum ikinci kitabı ve bunu da " Ee şimdi ne oldu?" sorusuyla bitirdim. Kullandığı yazı stili basit ve apaçık ama satır aralarındaki mesajları öyle güçlü ki...
Akıcılığı ile bir çırpıda okuduğunuz o kitap ve cümlelere dair düşünmek upuzun sürüyor. Tılsımı bir çırpıda buharlaşmıyor.
Sputnik; Rusça'da "Yol arkadaşı" diğer bir anlamda ise Sovyet Birliği'nin 1957 yılında uzaya fırlattığı dünyanın ilk yapay uydusunun ismi.
Yol arkadaşı, Yoldaş aslında tam da kitabın özeti gibi bir kelime. Kitap bir aşk üçgeni arasında geçiyor. Anlatıcının ismini bilmiyoruz. Anlatıcının Sumiri'ye, Sumiri'nin ise kendisinden 17 yaş büyük evli bir kadın olan Myu'ya aşkına tanık olurken hikaye Japonya'dan Yunanistan'a akmaya devam edecek.
Mukarami sözün bir yerinden sonra her iki kadın için de "paralel evren" kapılarını aralıyor veya aralamış görünmesini istiyor. Kendisine dışarıdan bakma, yaptıklarını izleme ama müdahale edememe yahut yapılan ya da yaşanandan dolayı duyulan pişmanlığın üstesinden gelememe hallerini ya paralel evren ya da rüyalar şeklinde alternatifliyor ki bu da okurun ayağını hep havada bırakıyor. Cebinde bir acaba ve birkaç belki ile birlikte.
Yine sıradan durumları ve basit konuları harika ifade eden Mukarami yeteneğini konuşturmuş. Keyifle okumanızı dilerim.
·
177 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.