Bu yazını oxumaq şans tələb edir ;)
Oxuduğum ən gözəl əsər olmasan da, oxuyarkən məni özünə bağlayan və təsir edən bir kitab oldun. Bu dövrdə insan olmaq bu qədər çətin ikən, sən qəhrəman olmağı bacardın Armed Mişel!.
Ne olursa olsun, əqidəndən və məqsədindən dönmedin.
Bessekin də dediyi kimi “kimsə Armedin Berlində şəxsən Adolf Hitlerə sürücülük, yaxud bərbərlik etdiyini desə inanaram.” Necə deyərlər Əzrail siyahısından silinmiş birisən)
Əgər bu yazını oxuyan şəxs, “Prison Break” dizisini izləmişsə, demək ki, mənim nə hiss etdiyimi çox yaxşı anlayacaq. ;)
Çox düşündüyüm obrazlardan biri də Sara oldu. Qarşılıqsız və dərindən sevən gənc bir partizan qız. Qürur duydum və bəzən də təssüf hissi keçirirdim.
Elə zamanlar olur ki, bəzi obrazlar həyatınızı yansıdar və bu sizə qəribə gələr. Ancaq beyninizdə dövr edərək düşündürər. Həyatımızda bir parça Sara olduğunu düşünürəm.
Unutmağı istəməyəcəyim bir əsər oldun. Ümid edirəm, unutmaram. <3
·
205 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.