Kafam çok karışık... Yine de bir kaç düşüncemi burada paylaşacağım. Öncelikle Z kuşağı kafasıyla düşünürsem böyle bir ilişkinin mümkün olmadığını düşünüyorum. Bir noktaya kadar da böyle düşündüm. (şimdi daha farklı düşünüyorum sebebini de incelemenin sonunda söyleyeceğim.) Dediğim gibi bu üçlünün ilişkisini hiç anlayamadım. İnsan dürtüsünün bu ilişki yumağına izin vermeyeceğini düşünüyorum. Burada hayvanlardan bir örnek vereceğim. Eril hayvan, dişisine yaklaşan bir üçüncü şahıs gördüğünde ne yapar? Saldırı pozisyonu alır. Biz insanlarda da durumunun böyle olduğunu düşünüyorum. Üçüncü şahıs tehlikedir. Bu yüzden başta kitabı anlayamadım. Belki de 21. YY’ da yaşıyor olmam bu ilişkiyi anlamamı zorlaştırıyordur. Evet, ‘arkadaşımın aşkısın’ hâlâ var olan bir ilişki türü ancak ilişkiyi yürütme yolu başka. Bu yüzden kitaptaki ilişkiye gerçekçi gözüyle bakamadım.
Son geldiğinde garip bir şekilde aldatılmış hissettim. Bu kitap nasıl benim dostum olabilirdi? İntiharın mesajı daha en baştan verilmiyor muydu bize? Vereceğimiz tepkileri tahmin edip yazar bir de buna cevap vermiyor muydu? Sonuç olarak ben bu kitapta ne hissetmeliydim? Ne hissetmeliydim’in bir cevabı yok bende. Kitapta intihar eden tek karakter Werther değildi. İntihara gelecek tepkiyi de bu alıntıda iletiyordu bize.
“Ona bakıp da Aptal kız! Zamana bırakıp, Ümitsizliğinin dinmesini bekleseydi. Kendisini teselli edecek başka bir sevgili bulurdu' diyecek kadar duygusuz olanlara yazıklar olsun! Bazıları da şöyle diyebilir, Aptal kız, bir anlık hezeyana kapılmış! Neden gücünü toparlayana kadar beklemedi ki? Kanı durulana kadar? O zaman her şey yoluna girerdi ve şimdi hayatta olurdu.”
Bu sadece bir örnek ancak düşündükçe kitabın içindeki olguların ve olayların bağını gördükçe çıkan tablo garip hissettiriyor. İntihara karşı biri değilim aksine bireye intihar etme özgürlüğünün verilmesi taraftarıyım. Ancak en baştan intihar edeceği belli olan bir kahraman, neden benim dostum olsun? Bilmiyorum…
Kitapta yanlış bir şeyler var (belki de bende), düşüncelerime, hislerime uymayan bir şeyler. Kitap huzursuz ediyor şu an bunları yazarken bile o garip huzursuzlu hissediyorum.
Ancak kitabı bir parçada olsa anlamamı sağlayan bir hayat hikâyesiyle tanıştım. Johannes Brahms ve Clara Schumann, Robert Schumann bu üç sanatçının hikâyesini kitabı bitirdikten sonra okudum. Bazı düşüncelerimin yanlış ve abart olduğunu fark ettim. Bu hikâye kesinlikle kitabı anlamamı sağladı. Bu hikâye o kadar naif ki sizin de okumanız için yoruma linki bırakıyorum.
Bu hikâyeyle ilgili küçük bir not: Bu ilişkiler milyonda birdir. Ve istisnalar kaideyi bozmaz. Bu hikâyeyi “Do you like Brahms” diziyle tanıdım. Diziyi de izlemenizi tavsiye ederim. Birkaç sanatçının etrafında geçen çok naif bir diziydi.
·
22 Gösterim
2 Yorum
Lütfen giriş yapınız.
Kitabı okuyalı çok olduğundan çoğu şeyi unuttum ama "bu üçlünün ilişkisini hiç anlayamadım" kısmını çok merak ettim. Kitapta üçüncü bir kişi daha mı vardı? Ve kıskançlık durumundan mı bahsediyorsun? Eğer öyleyse bir şey sormam gerek (cevabını bekliyorum 😂)
