·264 syf.····Okunma: 07 Nisan 2021 11:46 Kitabın kapağını kapatır kapatmaz büyük bir yazma isteğiyle doldum. Normal İnsanlar’ın dizisini izlediğimde demiştim ki, kelimelerin olmadığı bir şiire benziyor. Kitabını okudum ve tamamen sözcüklerden oluşuyordu elbette fakat hala böyle düşünüyorum. İrlanda’nın küçük bir şehrinde başlayan bir hikaye bu, okurken bunu da düşündüm, hikaye Londra’da veya New York’ta geçseymiş beni bu kadar etkilemezmiş. Her neyse. Connell ve Marianne isimli iki karakterin aşkı, arkadaşlığı ve iletişimsizliğini okuyoruz. Zaman geçişleriyle dolu olan bu hikaye onlar henüz lise yıllarındayken başlıyor ama geçen yıllarla hem aralarındaki iletişimsizlik büyüyor, hem de birbirlerine olan bağları.
İletişimsizliğe özel olarak bir parantez açmak istiyorum. Kitap öyle ki onlar konuşamadıkça benim boğazım düğümlendi. Marianne ve Connell sosyal sınıf olarak birbirlerine eşit değil ve Connell’ın annesi Marianne’in evinde hizmetli ve bu, Marianne için olmadıysa da Connell için çok büyük bir sorundu ve kitabın bir kısmında sırf bu yüzden Marianne’e kendini açamadığı için ilişkilerinin kopmasını sağladı. Connell’la kendimi çok özdeşleştirdim, MBTİ kişiliğinin infj olduğunu öğrendikten sonra anlayabildim onu. Keza Marianne ile de. Oysa çok soğuk ve biraz nevrotik bir karakter o. Yine de çok sevdim onu da.
Konuşarak halledebilecekleri şeyleri yokuşa soksalar da birbirlerine olan daimi bağları ve sonu özellikle çok etkiledi beni, yer yer ağladım. Aile yaşantısının kişilik üzerindeki yerine de yazarın değinmesi çok hoş olmuş. Çok akıcı bir kitap olmasının yanında yazarın kalemini beğendim ve neden günümüzün Salinger’ı tabirini aldığını da anladım. İkisi de normal gözüken insanların içine abartısız kelimeleriyle girebiliyorlar. Ne hoş bu. Çok ince bir kitaptı bence. Nazikti. Connell’ın Marianne için yaptığı geyik benzetmesine benziyordu aslında kitap. Söylemek istediğim daha çok şey var, Connell’ın sosyal anksiyetesi, zaman geçişlerinin kullanılması ve o yüzden ilişkinin hala ikisine özel kalması ve bazı şeylerin sebeplerinin bu yüzden havada kalması gibi. Genel olarak güzel bir kitaptı, yine de dünyanın en derin kitabı değildi belki ama bende bir yerlere dokundu. Pek sevdim. <3