Zannımca dostoyevskinin en başarılı eseri.
var böyle insanlar. herkes kendini simonov ya da zverkov sanıyor. ama öyle değil.
sosyal medyada, sokakta, iş hayatında, her yerde kendini farkettirmeye çalışan, ben de burdayım, beni de görün diyen, bir yandan da kimseyi beğenmeyen, var olduğundan aslında tam olarak emin olmayan insanlar gibi "yeraltı adamı".
"ben hasta bir adamım" diye başlayan kitap ilk existentialist romanlardan biri.
çözümlemeler oldukça ilginç:
"bütün samimi insanlar ve işinde gücünde olanlar ahmak, dar kafalı oldukları için faal kimselerdir."
"insan sistemlere, bazı soyut kavramlara o derece bağlıdır ki, mantıktan yana olmak için gerçeği bile bile değiştirmeye, gözlerini kapayıp kulaklarını tıkamaya razı olur."
"çevrenize bakın bi kere: kan gövdeyi götürüyor, şampanya gibi akıyor.... medeniyet neyimizi yumuşatmış? medeniyetin insanda duygu çeşitlerini artırmaktan başka bir işe yaradığı yok."