Italyan edebiyatindan modern bir eser olan Tatar Çölü genç bir subay olan Giovanni Drogo'nun sınır bolgesinde bir kaleye atanmasi ve orada gecirdigi yillari, yalnizligi ,askerlik hayatindaki monotonluga ragmen bitmek bilmeyen umudu ve yaşamla ilgili sorgulamalarini icermektedir.Edebi nitelikte bir konusu olmasa da insanligin varolussal sorunlarina isik tutar.Aliskanliklarimizin bizi nasil uyusturacak derecede etkiledigine , umudun gerceklesmedigini gorunce yasadigimiz sarsintiyi yansitir. Yillar ayni sakinligiyle gecer ,eski sen degilsindir herkesin ilerledigini seninse ayni kaldigini gordugunde yasanilan hayal kirikliginin uzuntusunu yani bir bosluk hissinin umutsuzlugun verdigi sadece yaşamak rolunu ustlenmissindir onu anlarsin.Acikcasi kisisel olarak esere, anlatmak istediklerine hic yabancilamadim.Bu duyguyu hissetmemis bu yasanilanlari hic yasamamis insanlarin empati yapmasi icin eseri gozden gecirmelerini belirtebilirim.
·
5 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.