Cennetin Doğusu, John Steinbeck1000Kitap
Herkese merhaba. İlk kitap incelememi yazmış bulunmaktayım. Steinbeck’in İnci isimli kitabını okumuştum yıllar önce. İkinci olarak da Cennetin Doğusu’nu okudum. İsmi nedeniyle ve çok uzun olması nedeniyle okumaktan çekindiğim bir kitaptı açıkçası. Sonunda zaman buldum ve okudum.
Cennetin Doğusu olayların; karakterlerin hisleri ve günlük yaşamdan parçalarıyla harmanlanmış güzel bir eser. Uzun soluklu bir roman. Arka kapakta değinildiği üzere kitapta iyilik, kötülük, kardeşlik, haset, dostluk, düşmanlık ve ölüm kalım meselelerinin bolca ve güzelce işlenmiş olduğunu düşünüyorum. Kitabı okurken kitaptaki karakterler olan Adam, Charles, Lee, Samuel Hamilton, Aron, Cal, Abra sanki benim yan komşularımmış gibiydi. Öyle günlük yaşamı dize dize aktarmış satırlara Steinbeck. Bu kitabı okurken sonunu merak etmedim hiç. Gidişat hep çok iyiydi. Yani okuması kolay, güzel betimlemeler vardı hep. Bu kitap bana Lost dizisini hatırlattı bu bakımdan. Yani sonu değildi önemli ve güzel olan; gidişattı. Ayrıca olaylar genelde çiftlikte geçtiği için Thomas Hardy’nin Çılgın Kalabalıktan Uzak isimli sımsıcak eseriyle benzer duygular yaşattı.
Ayrıca kitapta, eski zamanları anlattığı için bugün herkesin evinde mevcut olan pek çok icadın yeni yeni ortaya çıkışını ve kullanımını anlatan bölümler de vardı. Örneğin içten yanmalı bir motorun nasıl çalıştırılacağını öğrendikleri bölüm benim çok hoşuma gitti. Yine eski zamanlarda çok yaygın olan mektuplaşmalar da oldukça sık kullanılan bir haberleşme yöntemi olarak burada önem arz ediyor. Mektup yazmak, beklemek... Bunlar benim sevdiğim türden harika nostaljik şeyler...
Çiftliği işletiyorlar, bazen işleri batırıyorlar. Bir sürü sevdikleri insan ölüyor. Kendi babaları hakkında kötü düşünüyorlar. Bazen düşünceleri yanlış çıkıyor. Hiç beklemedikleri şeyler oluyor. Tıpkı hayat gibi… Ben bu kitabı sevdim. Size de okumanızı tavsiye ederim. 9/10
·
29 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.