Sonunu hala sindirememiş bir şekilde yorumu yazıyorum liva hariç ve bir kaç karakter hariç kime söveceğimi şaştım kaldım. Konusu şu şekilde liva arkadaşı'nın isteği üzerine bara gidiyorlar. Orada ise işler karışıyor ve parsla tanışıyorlar. Ordan sonra ise hikaye başlıyor işte.
Yine beyza aksoy'un kaleminden güzel bir kitap herhalde beyza aksoy'un en sevdiğim kitabı bu oldu. Liva'nın yaşadıklarına çok üzüldüm. Okurken içim parçalandı. Ve ilk defa bir kitap karakterini kendime çok yakın hissettim. Okurken bir boşluğa düştüm herkeste bu olmamıştır. Ama liva'nın yaşadıklarını vs. okudukça daha da üzülüp boşluğa düştüm. Kitabı okurken bütün duyguları yaşadım. Pars'a gelmek istemiyorum. Çünkü ona sağlam sövüyorum. Pars'ı okurken bazı yerlerde öyle şeyler söylüyor ki sanki öbür sayfa da okuduğunuz pars o değil.
Sona doğru pamir ve nil'den bahsetmesi çok güzeldi. Onları çok özlemiştim. Beyza bunu nasıl başarıyor bilmiyorum ama her kitabında asıl erkek karakterine sövdürüyor. Kayra'yla irem'i shipledim. Ama habire irem salak mısın deyip durdum. Çok salak hareketleri var gerçekten. Şuna da değinmek isterim ki herkes kitabı okurken şerefsiz pars diyordu. Ben de diyordum ne yapmış olabilir ki bu kadar sövüyorlar. Bu karaktere ama sen sövülmeye hak ediyorsun pars neyse şimdi yorum pars'a sökmekle geçmesin. Kısaca kitap çok iyiydi. Beyza aksoy'un kalemi güçlü olduğu için bu kitabına da bayıldım. Ama pamir'e de sövdüm yine valla kimseye sövmediğim kadar beyza aksoy'un erkek karakterlerine sövüyorum. Çoğu kitap bana bir şeyler hissettirir ama böyle hissetiren bir kitap olmamıştı galiba. Ah liva güzel kızım benim.
·
154 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.