Bu böyledir hikâyesinde ki son sahne olan lunaparkın çıkış kapısının yerini bildikleri halde karakterler bir türlü bulup parkın içinden dışarı çıkamıyorlar ve saat sürekli gece onbirden başka bir vakti gösteremiyor. İçinde bulundukları telaş ve panik olma durumu tıpkı bana; bizlerin de bir senedir içinde bulunduğumuz pandemi koşullarının yaşattığı birbiri ardınca süregelen ve hiç geçmeyecek gibi hissettiren benzer duyguları anımsattı.
Umarım bizim hikâyemiz güzel biter. Sağlıkla...