Yeşil parkasıyla simsiyah acıların üzerini örtmeye çalışan Denizin, idam edileceğini bilerek yaşayan ama mücadelesinden ödün vermeyen Yusufun ve umudun vücut bulmuş hali olan Hüseyinin hikayesi.
Erdal Öz o iyi insanların o güzel atlara binip bize doğru geldiklerini hissettiriyor. Ölenlerin birer rakam olmadığını anlamamızı sağlıyor ve günün sonunda keşke dedirtiyor; keşke farklılıklarımız üzerinde yoğunlaşıp ayrışmaktansa ortak noktalarımız üzerinde durup birleşeydik de tüm bu acılar yaşanmamış olsaydı.
Sonuç olarak eseri bir solukta bitireceğinizin garantisini veremem ama yaşayarak okuduğunuz takdirde ağlayacağınızı temin edebilirim.