Kağıt ev.
Kapağına vurularak aldığım kitap.
Ama içeriğinden daha da etkilendim.
Sade çarpıcı anlatımlar, ilginç bir konu, farklı bir bakış açısı, değişik fikirler ve olgularla dolu tek günde bitirilecek bir kitap.
Bir kadın bir şiir kitabı okurken yolda araba çarpması sonucu ölür. Bunu spoiler olarak söylemiyorum zira kitabın ilk paragrafı bu. İş arkadaşı onun işlerini devralırken ölen kadının adına gelmiş gizemli bir kitap eline geçer ve bilmediği bir merakla bu kitabın hikayesini merak eder ve uruguay a doğru kitabın peşine düşer.
Sonrasında karşılaştığı kişilerle -gerçek ve tutkulu- kitap okuyucularının farklı dünyasına girer.
Bundan sonrasında Kitap, kitap okuma, kütüphane, koleksiyon gibi birçok konuda aklınıza gelmeyecek detaylarla tanışıyoruz.
Bazı kitapların mum ışığında okunması, müzik okurken dinlenecek müzik, kitap okurların parşömen rengi tenleri, paragrafların içinde kelime boşluklarından oluşan "patika"lar, kütüphane düzenlemeleri, arşivlemeleri, birbirini sevmeyen yazarların kitaplarının yan yana durmaması, kütüphanenin korunması verilen maddi manevi emekler ve daha nice okudukça "hadi canım" dedirtecek detaylar.
Kitaplar romanda kitap olmaktan çıkıyor, hayat hikayesi oluyor, anı oluyor, kader oluyor, aşk ve tutku oluyor ve -tam kelime karşılığı olarak- vücut buluyor.
Her kütüphane sahibinin yolculuğunu anlatıyor.
Bizim kahramanımız Carlos için de kitaplar sadece kitap değil.
Her kitap bir anı demek. Bazı kitaplar ise aşkın ta kendisi.
O aşk, o kitabın rafta öylece durduğu gibi hayatınızda da öylece durur.
O kitap, yanındaki başka kitapları ayakta tuttuğu gibi başka kitaplar da o kitabı ayakta tutar. Devrilmezler.
Aradan bir kitabı Zorla çıkarmak isterseniz kütüphanenizin altında kalabilirsiniz.
Hikayesine ve kurgusuna bayıldım.
Bir daha okurum ben bu kitabı.
Hem de "patika"lara dikkat ederek :)
41 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.