Dünyanın başına gelmiş en kötü şey nedir diye sorulsa hiç kuşkusuz insan derim...
Güzelliklerle dolu bir ada herkesten her şeyden dünyanın bütün hengamesinden uzakta dostluk içinde yaşayanların sığınağı... Kim bilebilirdi ki bu cennet yansıması güzelliklerin yavaş yavaş infilak edeceğini.
Yönetenler,yönetilmeye hazır olanlar ve baş kaldıranların hikâyesi Son Ada. Hoş herkesin tüm kargaşadan kaçarak sığındıkları bu ütopya da niye böyle bir hiyerarşi kurulmak istenir ki?
Yönetme tutkusundan vazgeçmeyen insanlar bulunduları ortama düzen getirme güdüsünde olurlar hep mesleki deformasyon sanırım. Doğanın kendi iç düzenini anlamktam bir haber olup insanın alışılagelmiş tekdüzeliğini entegre etmeye çalışır ama doğa kendinde olmayanı pekte kabul edemez eğreti durur zaten... İnsanda doğanın parçası değil midir? diyenler olabilir öyledir ama doğanın kendi içindeki düzenine başkaldırdığı takdirde yenilmeye mahkumdur...
Son Ada bir Ütopyanın Distopya ya verilmesidir. Bu hikâyeden çıkarılacak çokça ders var...
·
16 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.