Bir Ayfer Tunç klasiği. Mükemmele yakın. Kendini bıraktırmıyor. İki gecede bitirdim. Ancak aziz bey de osman da dünya ağrısındaki o oteldeki adam da hep aynı insanlar. Tunçun büyüklüğü belki de aynı adamları sonsuz farklı kurguların içine yeniden ve yeniden oturtabilmekten geliyordur, amenna. Ancak tunçseverliğim bu mükemmel kitapla birlikte duraklama devrine de girdi sanırım. Çünkü hep aynı karamsarlık o hep nedeni bilinmeyen her şeye rağmen aksak düşüş... bu elleri boşa geçmişlik, beni artık -hayatı anlamak adına- büyülemiyor.
·
21 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.