İlginç Başlangıç ve Mutlu SonEdebiyat
(Nisan-Mayıs Ayları Öykü (?) Etkinliği kapsamında) #114178889
--------------------------------
İlginç Başlangıç ve Mutlu Son
--------------------------------
Günlerden ikinci gün,
Tüm yeryüzü suyla kaplıydı.
Henüz hayvanlar nefes almamış,
Bitkiler tutunacak bir toprak bulamamıştı.
Güneş kendini göstermişti ama
Henüz onu gören olmamıştı.
Develer tellal değil,
Pireler çırak bile değildi.
Gün geçti,
Gök açıldı,
Belirsiz yerde iki kardeş belirdi.
Biri beyaz, biri siyah giyinmişti.
Beyaz olana bilge denirdi,
Güçsüz ve gelişmemişti.
Muhtaçtan daha muhtaç bir halde,
Tanınmayı istemişti.
Siyah olana cahil denirdi,
Güçlüydü ve pek güçlüydü.
Açgözlüden daha açgözlü bir halde,
Kendisini tanımayı istemişti.
Günlerden altıncı gün oldu,
Kardeşlerin canı sıkıldı.
Bir araya geldiler ve
Oyun oynamaya karar verdiler.
Toprağın üzerine inip,
Ona kuralları bildirdiler,
Elleriyle parça parça şekiller verip,
Onlara ruh üflediler.
Gökyüzüne çekilip,
İzlemeye karar verdiler.
Adalete ve gerçeğe söz verip,
Ziyafet ile kutlamak istediler.
Cahil, yıldızları sayarken,
Bilge, insanları saydı,
Cahil, erdemini tatmin ederken,
Bilge, insanları tatmin etmeye başladı.
Günler geçti, yıllar geçti,
Kardeşler ziyafeti geride bıraktı.
İkisinin de gönlünde mutlak,
Bu oyunu kazanmak vardı.
Cahil, toprak ile konuştu,
Bilge, insan ile konuştu.
Cahil, sırlarını toprağa verirken,
Bilge, sırlarını insanlarına verdi.
İnsan çoğaltırken kendini,
Bu oyunun bir parçası hissetti.
Bir yandan kendini yargılarken,
Bir yandan kendini infaz etti.
Bölünüp parçalanarak,
Birini düşman ve birini dost etti.
Bir yandan sırrı açığa çıkarırken,
Bir yandan sırrı gizlemeye devam etti.
Büyüdükçe büyüdü,
Oyunun sonuna geldi.
Bitmesi için bu oyunun,
Tam altı bin yıl geçti.
Cahil, artık yazıya sahipti,
Bilge, artık kitaba sahipti.
Cahil kendisini tanımış ve bir daha tanımıştı,
Bilge kendisini tanıtmış ve bir daha tanıtmıştı.
Günlerden son gün geldi,
İkisi bu oyunu bitirmek istedi.
Hissedince bir hakeme ihtiyaç,
Biri eğdi, biri büktü ve zamanı ortaya getirdi.
Zaman, insana baktı,
İnsan zamana.
Siyah, beyazın yerini aldı
Ve beyaz, siyahın yerini aldı.
Bilge, artık karardığını gördü,
Sorulara cevap veremez oldu.
Cahil ise aydınlandığını gördü,
Eski sorulara bakmaz oldu.
Zaman, insanı yönetirken,
Devir tekrar tekrar değişti.
İnsan, artık zamanı yönetirken,
Yüceldikçe yücelerek muradına erdi.
inaktif
inaktif2 Yorum
Lütfen giriş yapınız.
Yerlerin sahipleri varlıklar değil koşullardır. Koşulların efendisi zaman, mevcut iyinin, kötünün de efendisidir. Müthiş yazmışsın, kalemine ve zihnine sağlık, kaydettim aralarda tekrar tekrar okumalık 👏