Kudret, Kemalettin, süphan öyle güzel bir dostluk vardı ki yüreğinizde. Dil, Din, ırk farketmekden öyle dostluğunuza öyle kudretin serab'ına sahiplenip küçük varlıklarla mutlu olmak her insanın hakkı değildir nede olsa. Bedirhan öyle doğru öyle doğru bir kişiliktin ki insanın senin gibi bir pusulasının olmasını isterdi doğrusu. Sema senin yaptıkların ve sevdana öylesine sahiplenmen iyisine kötüsüne verdiğin bu kadar gücünün umudunun yanında isterdiki Bedirhan'ın yaşama sevincini görmekti. Ve uzun zamandan sonra kitabın son sayfasını bitirdikten sonra oluşan tüyler ürperten son ağlamamak için insanın kendisini zor tuttuğu vakit nede olsa alışkındık Bedirhan'ın gidişine bu coğrafya da alışıktık bu feryatlara bilirdik bir insan öldüğünde neler yapılır nasıl teselli edilir bu duyguyu bize aktaran bu kitabın yazarına ismine aldırmadan okumak ve sadece önceliğin insan olduğunu hatirlamak bir insanın gidişine ağlamak iyi insan olduğumuzu hatırlatır bizlere....
·
15 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.