Murat Menteş'in çok enterasan tespitleri var. İlk okurken çok saçma gelen bir tespiti, ikinci okuyuşumda "haaa bunu demek istemiş" deyip çok hoşuma gidiyor. Yavaş yavaş ve dikkatli okununca daha çok zevk alıyorum. Hikayede 100 yaşındaki birinin gözünde hayatın sıradanlığı ve keşmekeşliği anlatılıyor. Tabi Ruhi'nin renkli karakteri (huysuz ihtiyar) daha da zevkli hala getiriyor.