Yumruğunu yemedikçe kimsenin bırakıp gitmediği o garip şehir Kristiania’da aç açına sürttüğüm günlerdeydi...İşte bu cümle ile başlıyor yazarın acıklı öyküsü.Özellikle de kendi yaşamının acı dolu küçük bir parçasını öyle hissettirerek,öyle kendisini olduğu gibi anlatarak yapmış ki bu işi...Yer yer duygulanacağınız,bazen bak şu adama ne adam ama diyip sizi gülümsetecek bir roman..
·
1 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.