Şeker Portakalı'ndan sonra Zezé'nin çocukluk ve ergenliğe geçiş dönemini anlatıyor. Kitap sanki serinin son kitabı gibi ama Delifişek ile devam etmiş. Güneşi Uyandıralım Zezé'nin gerçek bir babaya özlemini ve hayatına giren insanların onlar için ne kadar değerli olduklarını anladığı bir zaman diliminde geçiyor. Hayatında anlamı olan kişilerin hayatından çıktıktan sonra Zezé'nin şu hissini kitabın yarısından sonra çok hissedecek ve duygulanacaksınız: "Bütün hayatım boyunca böyle olmuştu, istediklerim, artık onlara sahip olamayacağım zaman karşıma çıkıyordu." Hayatından çıkan kişiler onun hayatın çok değiştirdikleri için onlara karşı özlemi geçmiyor ve Delifişek'te de onlara özlemini yine duyacağız gibi. Okulun ve öğretmenlerininde hayatını etkilediği, onda büyük izler bırakacak kişilerle tanışıyor Zezé. Özellikle okulda olan olaylar onu çok değiştirmeye başlıyor. Zezé'nin çocukluktan çıkmasını ve hayatında yeni dönemlerin başlaması, önceden anlamadığı insanların ve şeylerin onda artık bir anlam kazanması, empati kurması ve çocukluğun verdiği duyguların yerini yeni düşünceler ve hallerin aldığı ama yine de çocukluktan çıkmak istemeyen, her şeye rağmen yine yapayalnız Zezé'nin güzel hikayesi.
"Büyümenin ne anlamı var? Ben istemiyorum. Hiçbir zaman istemedim."
José Mauro de Vasconcelos