Yazardan okuduğum ilk kitaptı ve son olmayacak. Aile ilişkileri, eski defterler, eski(meyen) aşklar, Ege, Burgazada, hayaller, kederler ve anneanne evleriyle doluydu öyküler. Hikayeler çok samimiydi ve bir o kadar da düşündürtücü. Bir Bahçeyi Beklemek öyküsünde Ayşe ve Deniz nasıl sorguluyorsa ben de sorguladım. Beyaz Kelebekler'de o küçük kız olup hissettim aynı şeyleri onunla. Çürümenin Bahçesi'nde içime bir hüzün oturdu. Aynı şekilde Yılbaşı Ağacı ve Domates Tohumları öyküleri de içselleştirip beğendiklerimden oldu. Ağır olmayan bir anlatımı var, o yüzden kolayca okununuyor evet fakat okuduktan sonra hikayelerin tesiri hemen geçmiyor. Beğendiğim bir öykü kitabı oldu. Melisa Kesmez'in dili de bana hitap etti.
·
8 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.