Stefan Zweig'ın diğer kitaplarına nazaran daha az bilinmesini haksızlık olarak gördüğüm kitap...
Yazarımızın intihar etmesi sonucu yarım kalan, yayıncısı tarafından tamamlanan bir kitap olması okuyucuları arasında tartışma konusu oluyor. Bir taraf kitabın yarım kalmasının yüksek derecede hissedildiğini, diğer taraf ise bariz ve rahatsız edici bir boyutta olmadığını savunuyor. Açıkçası Zweig'ın son kitabı olması ve yarattığı tartışma ilgimi çekti. Konusuna dikkat etmeden aldım.
Gerek karakter çözümlemeleriyle gerek betimlemeleriyle bir solukta okuyup bitirilebilecek gayet akıcı bir kitap. Clarissa'nın duyguları, yaşadıkları okuyucuya öyle bir aktarılıyor ki onlar sizin duygularınız, yaşadıklarınız hâline geliyor.
"Fark belli oluyor mu?" diye soracak olursak "Evet, hissettim." diyebilirim. Olayların başlangıcı ve gidişatı bu kadar güzel yapılmışken sonunun alelacele ve tatmin edici bağlanmaması okuyucuyu hayal kırıklığına uğratıyor. Zweig okuyucularının "Evet, Zweig'ın bitirmediği belli oluyor." dediğini, ilk kez okuyanların ise "Sonu daha farklı olmalıydı." diyeceklerini tahmin ediyorum. Fakat sonu yüzünden tüm eserin kötülenmesi haksızlıktan başka bir şey değildir.
Sözlerimi toparlayacak olursam:
Olayların başlangıcı ve gidişatı için bile her kitapseverin okuyup yorumlaması gereken eserlerden olduğunu düşünüyorum. Sonu hakkındaki kanının ise genellenmesini doğru bulmuyorum. Bence okuyun ve siz de kendi kararınızı verin.
·
18 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.