Cidden çok dramatik ve kalp kırıcı bir hikaye. Kitabı okurken sürekli karşınıza çıkan konuşmalar ve bazı spesifik olaylar cidden insanın suratına tokat gibi iniyor. Daha küçücük bir kız kendisi acı içindeyken ölüm döşeğindeyken tek derdi annemi çok üzdüm oluyor ya inanılır gibi değil nasıl bir çocuktun sen yaa Sadako? Sürekli ailesini düşünmesi koşullar ne olursa olsun. Özellikle de olayın gerçek bir hikaye olduğunu ve kızın daha 12 yaşlarında bir kız olduğunu kendinize yeniden hatırlattığınız zaman yüreğiniz paramparça oluyor okurken. Savaşın ne kadar korkunç bir şey olduğunu tekrardan hatırlamış oluyorsunuz. Üzülüyoruz bu tarz şeyleri duymaktan ama insanlık olarak maalesef bir türlü akıllanamıyoruz. Belki Sadako bugün yine ölmüş olacaktı ama 12 yaşında bir melek olmaktansa, o çok istediği atletizm takımına katılıp büyük hedefler başarmış rekorları olan bir atletizmci olarak bugün hala hatırlanabilirdi ancak bugün ardında büyük hedefler ve ailesiyle birlikte yaşanmamış güzel bir gelecek bıraktığını okuyoruz. Umarım dediğin gibi gittiğin yerde mutlu ve çok huzurlusundur Sadako.
·
15 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.