Herkese Merhabalar efendim. Pek inceleme yazmam ben. Ne haddime derim, benim büyük kalemleri eleştirmek ne haddime ama bu kitaba farklı bir heyecanla başlayıp, çok büyük bir beklenti içine girdiğim için açıkçası pek tatmin etmedi beni. Köy enstitüleri üzerine okuduğum ilk eleştiri kitabı olması heyecanımın ve beklentimin nedeni. Ben Şefik Ertemle, Halim Akın'ın konuşmalarının daha uzun tutulmasını beklemiştim. Göremediğim yönleri gösterebilecek bir fener gibi tutunmak istemiştim Şefik Ertem'e. Fakat karşılaşmaları çok kısa tutulmuş ve bu beni üzdü. Onun dışında köy enstitülerine bakış açımı değiştirememekle birlikte yeni bir bakış açısı da kazandırmadı da diyemem. Ya ne yapmak gerekirdi? diye bol bol düşündürdü ama sonuç hep aynı oldu. Eğitimle başlamazsan nereden ve nasıl başlarsın ki değiştirmeye? Sorunlar hep var ama ya çözümler? Çözüm kaderine terk etmek midir ÇEKİRDEĞİ? Türkiye Cumhuriyetinin gelmiş geçmiş en iyi eğitim kurumlardır köy enstitüleri UNESCO nun köy enstitülerine bakış açısı da durumu doğruluyor aslında ve şu an kadar beni aksine ikna edebilecek hiç bir şey okumadım. Hala amacım köy enstitülerine farklı bir bakış açıcı okumak. Biz millet olarak eleştiriye gelemesek de eleştirmek kendini geliştirmenin, göremediğin için düzeltemediklerini düzeltmenin yoludur. Daha iyisi için şu an en iyisi gibi görünen köy enstitülerini eleştirenleri de okuyup, bize resmen musallat olan insanımızı eğitmekten, öğretmekten, gelişmişlikten uzak tutan eğitim sisteminizden kurtulmak için çalışmaya başlamak gerek!
·
16 Gösterim
Yorumlar
Yorum yapabilmeniz için giriş yapmanız gerekmektedir.